یک ششم ما سکته مغزی می‌کنیم!

یک ششم ما سکته مغزی می‌کنیم!
اکنون وقت عمل است!

در هر 6 ثانیه، یک نفر در جایی از جهان به علت سکته مغزی فوت می‌کند. امسال، تقریبا 6 میلیون نفر در سرتاسر جهان به علت سکته مغزی فوت خواهند کرد و یک نفر از هر 6 نفر در طول عمرش دچار سکته مغزی خواهد شد؛ بیماری‌ای که مسوول بسیاری از مرگ‌ومیرهای سالانه (در مقایسه با ایدز، سل و مالاریا با هم) است ولی در عین حال، هنوز به صورت یک اپیدمی خاموش باقی مانده. اکنون وقت عمل است! امروزه، دوسوم افرادی که به سکته مغزی مبتلا شده‌اند، در کشورهای کم‌درآمد یا دارای درآمد متوسط زندگی می‌کنند؛ کشورهایی که سیستم‌های بهداشتی‌شان هم‌اکنون به چالش کشیده شده‌اند.
در میان سالمندان، سکته مغزی، دومین علت مرگ افراد بالای 60 سال است. این بیماری حتی به نوزادان و کودکان نیز حمله می‌کند. بدون برنامه‌ای هماهنگ در جامعه جهانی، تا سال 2015، سکته مغزی در طول هر سال، زندگی حدود 5/6 میلیون نفر را خواهد گرفت. اینک وقت عمل است! در پاسخ به این بحران، سازمان جهانی سکته مغزی، روز سکته مغزی را به عنوان روزی برای بالابردن آگاهی‌های عمومی درباره این بیماری معرفی کرده تا برنامه‌هایش را از این طریق به درستی اجرا ‌کند.

سکته مغزی چیست؟

سکته مغزی (یا حادثه عروقی ‌مغزی) وقتی رخ می‌دهد که یک رگ خونی حامل اکسیژن و مواد غذایی به مغز، به وسیله لخته مسدود یا دچار پارگی شده باشد. در این حالت، بخشی از مغز که خون و اکسیژن مورد نیازش تامین نمی‌شود، شروع به از بین رفتن می‌کند. وسعت و محل آسیب سلول‌های مغزی، تعیین‌کننده شدت سکته مغزی است و دامنه آن می‌تواند متغیر باشد. از آنجایی که نواحی مختلف مغز، اعمال مختلفی را کنترل می‌کنند، آثار یک سکته مغزی مشخص، به ناحیه‌ای از مغز که آسیب‌دیده، بستگی دارد. یک سکته کوچک در یک ناحیه حیاتی مغز می‌تواند باعث ناتوانی دایمی شود. از آنجایی که سلول‌های مغزی ترمیم نمی‌شوند، صدمه به سلول‌های عصبی، دایمی است و هر دقیقه‌ای که سکته مغزی درمان نشود، میلیون‌ها سلول مغزی می‌میرند و پارگی عروق خونی باعث سکته‌های ناشی از خون‌ریزی می‌شود.

ثانیه‌شمار سکته مغزی

هر 2 ثانیه، یک نفر در دنیا دچار سکته مغزی می‌شود.
هر 6 ثانیه، یک نفر به علت سکته مغزی می‌میرد.
سکته مغزی در هر 6 ثانیه، کیفیت زندگی یک نفر را برای همیشه تغییر می‌‌دهد و او را برای همیشه ناتوان می‌کند.

این 6 مورد را جدی بگیرید

1- عوامل خطرزا را بشناسید.
2- تحرک داشته باشید و مرتب ورزش کنید.
3- با رعایت رژیم غذایی سالم، از چاقی اجتناب کنید.
4- از مصرف الکل پرهیز کنید.
5- سیگار نکشید و اگر سیگار می‌کشید، از هم اکنون سعی کنید که آن را ترک کنید.
6- علایم خطر سکته مغزی را بیاموزید و اقدامات لازم در چنین مواردی را یاد بگیرید.
حقایقی درباره سکته مغزی
- صرف‌نظر از سن، سکته مغزی می‌تواند هر کسی را در هر زمانی مبتلا کند.
- سکته مغزی قابل پیشگیری است.
- بازماندگان سکته مغزی مجددا می‌توانند کیفیت زندگی‌شان را با مراقبت طولانی‌مدت مناسب و حمایت به دست بیاورند.
نشانه‌های هشداردهنده سکته مغزی
• ضعف ناگهانی در ناحیه صورت، دست‌یاپا (به خصوص در یک سمت بدن)،
• گیجی ناگهانی، اختلال در تکلم یا درک،
• اختلال دید ناگهانی در یک یا هر دو چشم،
• اختلال ناگهانی در راه رفتن، گیجی، اختلال در تعادل یا هماهنگی حرکات،
• سردرد ناگهانی و شدید بدون علت مشخص،
اگر متوجه یک یا چند تا از این علایم شدید، صبر نکنید. سکته مغزی یک اورژانس پزشکی است. با اورژانس تماس بگیرید و به بیمارستان بروید.

دخانیات و سکته مغزی

یک ضرب‌المثل فرانسوی می‌گوید: «یک لذت کوتاه‌مدت می‌تواند عمری پشیمانی به دنبال داشته باشد.» به باور عموم، خطر اصلی سیگار، سرطان ریه است؛ اما در افراد سیگاری بسیار بیشتری، بیماری‌های قلبی - عروقی (به‌ویژه حمله‌ قلبی) و سکته مغزی در حال افزایش هستند.
برای اولین بار در سال 1940 ارتباط بین مصرف سیگار و بیماری‌های قلبی- عروقی مشخص گردید، و در حال حاضر، مطالب بسیاری درباره ارتباط بین دخانیات و بیماری‌های قلبی - عروقی وجود دارد. احتمال خطر در افرادی که سیگار کشیدن را در سنین کمتر از 16 سالگی آغاز کرده‌اند، بیشتر است.
به جز سیگار کشیدن، مصرف هر نوع دخانیات و در معرض دود سیگار بودن (سیگاری غیرفعال) نیز عاملی خطرزا در بروز بیماری‌های قلبی - عروقی محسوب می‌شود.
سیگار کشیدن از طریق مکانیسم‌های متعددی موجب بروز بیماری‌های قلبی - عروقی می‌شود. سیگار به پوشش درونی عروق خونی صدمه می‌زند، پلاک‌های کلسترول (رسوب چربی در شریان‌ها) را افزایش می‌دهد، تشکیل لخته را بیشتر می‌کند، سطح کلسترول بد یا LDL را افزایش می‌دهد و سطح کلسترول خوب یا HDL را کاهش می‌دهد و سرانجام موجب اسپاسم شریان کرونری قلب می‌شود. نیکوتین سیگار همچنین ضربان قلب را افزایش می‌دهد و فشار خون را بالا می‌برد.
ژنی که خطر بیماری‌های قلبی - عروقی را در افراد سیگاری تا 4 برابر افزایش می‌دهد، کشف شده است. حدود یک چهارم جمعیت جهان، حامل یک یا چندین کپی از این ژن هستند.
زنان سیگاری، نسبت به مردان سیگاری، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به حمله قلبی هستند. خطر حمله قلبی در زنانی که تنها 3 تا 5 نخ سیگار در روز مصرف می‌کنند 2برابر می‌شود؛ در حالی که در مردانی با مصرف 6 تا 9 نخ سیگار در روز، خطر حمله قلبی 2برابر خواهد شد.

کم‌تحرکی و سکته مغزی

یک ضرب‌المثل چینی می‌گوید: «اگر بعد از غذا خوردن قدم بزنید، دیگر مجبور نیستید دکتر بروید!» پدیده‌های صنعتی شدن، شهر نشینی و حمل و نقل مکانیزه، فعالیت‌های فیزیکی را حتی در کشورهای در حال توسعه نیز کاهش داده است؛ به طوری که در حال حاضر، حدود 60 درصد از کل جمعیت جهان، از فعالیت کافی برخوردار نیستند.
ورزش، مستقل از عوامل ژنتیکی، با طول عمر ارتباط دارد. فعالیت فیزیکی، حتی در سنین بالا نیز می‌تواند به‌طور قابل ملاحظه ای خطر ابتلا به بیماری‌های کرونری قلب، دیابت، فشار خون بالا و چاقی را کاهش دهد و به کاهش استرس، اضطراب و افسردگی کمک کند و سطح کلسترول را کاهش دهد. همچنین ورزش می‌تواند خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ، سرطان پستان و سکته‌‌های قلبی و مغزی را کاهش ‌دهد.
انجام بیش از 150 دقیقه فعالیت فیزیکی متوسط در طول هفته یا 60 دقیقه فعالیت فیزیکی شدید در طول هفته (در محل کار، خانه یا هر جای دیگر ) می‌تواند تا 30 درصد خطر ابتلا به بیماری‌های کرونری قلب را کاهش دهد.
با وجود شواهد مستند در زمینه فواید فعالیت فیزیکی در پیشگیری و درمان بیماری‌های قلبی - عروقی و سایر بیماری‌های مزمن، در ایالات متحده آمریکا، سالانه بیش از 250 هزار نفر به علت کم‌تحرکی جان خود را از دست می‌دهند.
بین سال‌های 1980 و 1998 میلادی، تعداد وسایل نقلیه شامل ماشین سواری، کامیون و اتوبوس در جهان تا 80 درصد رشد داشته است که یک سوم این افزایش مربوط به کشور‌های در حال توسعه بوده است.
کم‌تحرکی، خطر ابتلا به بیماری‌های کرونری قلب و سکته‌های قلبی و مغزی را تا یک و نیم برابر افزایش می‌دهد.
کم‌تحرکی، عامل مرگ سالانه 9/1 میلیون نفر، 20 درصد بیماری‌های قلبی - عروقی و 22 درصد بیماری‌های کرونری قلب در جهان است.

سکته مغزی؛ دومین قاتل سالمندان

سکته مغزی دومین عامل مرگ‌ومیر در افراد بالای 60 سال و پنجمین عامل مرگ و میر در افراد 15 تا 59 سال است. این بیماری حتی به کودکان و نوزادان هم حمله می‌کند. هر سال، تقریبا 6میلیون نفر به علت این بیماری فوت می‌کنند. در حقیقت، سکته مغزی به نسبت بیماری‌های ایدز، سل و مالاریا، مسوول مرگ‌های بیشتری است و به این ترتیب، توجه رسانه‌های جهانی را به خود جلب کرده و متعاقبا رهبران جهان، دولت‌ها و بسیاری از بخش‌های جامعه مدنی را برای اتخاذ تصمیمی در این‌باره برانگیخته است.
سکته مغزی یک بیماری جهانی است که مرز نمی‌شناسد. کشورها نمی‌توانند مشکلات مربوط به سکته مغزی را به‌طور جداگانه حل کنند. روز جهانی سکته مغزی، گروه‌های حامی، بازماندگان بیمار، شبکه‌های حمایتی، انجمن‌های سکته مغزی داوطلب، مسوولان سلامت جامعه، پزشکان، پرستارها، متخصصان توانبخشی و سایرین را برای یک رویکرد مشترک جهت آموزش جامع درباره سکته مغزی، پیشگیری، درمان و مراقبت طولانی‌مدت و حمایت از بازماندگان سکته مغزی دور هم جمع می‌کند. سکته مغزی یک بیماری غیرواگیر است که سالانه به 15 میلیون نفر در سرتاسر جهان حمله می‌کند و هر 6ثانیه جان یک نفر را می‌گیرد ولی ما می‌توانیم آن را شکست دهیم.

10 فرمان برای مقابله با سکته مغزی

1. هم‌اینک عمل کنید زیرا سکته مغزی یک اپیدمی جهانی است که سلامت و کیفیت زندگی را تهدید می‌کند.
2. هم‌اینک عمل کنید زیرا ما می‌توانیم خطر سکته مغزی را کاهش دهیم و به طور موثری بیماران را درمان کنیم.
3. هم‌اینک عمل کنید زیرا کار زیادی می‌توان برای توانبخشی بازماندگان سکته مغزی انجام داد و کیفیت زندگی کلی آنها را می‌توان بهبود بخشید.
4. هم‌اینک عمل کنید تا آگاهی متخصصان و عموم مردم را درباره سکته مغزی افزایش دهید.
و به‌طور مشخص:
5.‌یک پیام واحد به سرتاسر جهان با هدف افزایش فعالیت‌های مربوط به سکته مغزی، برای تداوم یک کوشش جهانی بفرستید.
6. آگاهی‌‌ها را درباره این بیماری افزایش و علل و علایم آن را به خوبی آموزش دهید.
7. بر تعیین‌کنندگان سیاست‌های بهداشتی برای در اولویت قرار دادن مبارزه علیه سکته مغزی در برنامه‌های ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی تاثیر بگذارید.
8. با همه بخش‌ها و سازمان‌های بیمارمحور برای پیشگیری و کاهش سکته مغزی همکاری کنید.
9. برای تاسیس واحد‌های جامع سکته مغزی و مراکز مشابه در همه گوشه و کنار دنیا تلاش کنید.
10. برای استقرار یک سیستم مراقب بهداشتی که به نیازهای هر فرد مبتلا به سکته مغزی، خانواده‌ها و مراقبان آنها پاسخ دهد، تلاش کنید.

5 نکته مهم درباره جوش‌ها

5 نکته مهم درباره جوش‌ها

1.بروز جوش‌های غرور جوانی با یک استعداد ژنتیکی همراه است و اگر کسی این استعداد ژنتیکی را نداشته باشد، مبتلا به جوش نمی‌شود. درباره تاثیر غذاها هنوز به‌صورت قطعی چنین مساله‌ای به اثبات نرسیده است ولی در عمل می‌بینیم که بعضی بیماران با خوردن بعضی از تنقلات یا غذا‌ها جوش پدید می‌آید. به عنوان نمونه، اسکیمو‌ها در شرایط زندگی خاص خودشان، جوش نمی‌زنند اما همین افراد با تغییر روش تغذیه خود به شیوه غربی و استفاده از فست‌فودها مبتلا به جوش شدند. پس می‌بینیم که تغذیه می‌تواند در بروز جوش موثر باشد اما مهم‌تر، استعداد ژنتیکی است.
2. بروز جوش‌ها با چرب شدن پوست همراه است. به همین علت، استفاده از صابون‌هایی که میکروب‌های سطح پوست را از بین ببرند، به افراد کمک می‌کند که کمتر مبتلا به جوش شوند. درمان‌های دارویی موجود نیز در عرض مدت 6 ماه تا یک‌سال نتیجه‌بخش است اما تا زمانی که فردی استعداد ژنتیکی دارد و همچنین هورمون‌های مردانه که از علل مهم بروز جوش است در بدن او فعال باشد، پوست آماده جوش زدن است. با استفاده از درمان دارویی، جوش‌ها به‌طور کامل بهبود می‌یابد اما فرد باید تحت‌نظر متخصص پوست، درمان را ادامه دهد.

5 نکته مهم درباره جوش‌ها

3. درمان جوش، در افراد گوناگون یکسان نیست. دارو‌های متعددی در افراد متفاوت می‌توانند موجب ایجاد عوارض شوند. به همین دلیل، پیش از شروع درمان باید آزمایش‌هایی را انجام داد یا اگر مشکلاتی وجود داشت، باید ابتدا آن مشکل را حل کرد و سپس درمان دارویی را آغاز کرد. ممکن است برای درمان افراد از داروهای یکسان استفاده شود اما پیش از شروع مصرف دارو باید پزشک بیمار را معاینه کند.
4. این که چرا جای جوش روی پوست بعضی افراد می‌ماند، به قابلیت‌ها و ویژگی‌های پوست آنها بستگی دارد. التهاب بیش از حد و چرک زیاد، احتمال ماندن جای جوش را بالا می‌برد اما مهم‌ترین علت ماندن جای جوش، دستکاری آن است. اگر فرد تحت درمان نیست، بهتر است جوش‌های خود را دستکاری نکند چون جوش به مرور زمان خوب می‌شوند اما با فشاردادن و تحریک جوش‌ها، پوست آزرده می‌شود و محل جوش پس از خوب شدن جوش، روی پوست باقی می‌ماند.
5. اگر پس از مدتی حدود یک‌سال جای جوش از بین نرود، با درمان دارویی می‌توان آن‌ را رفع کرد. اما توجه داشته باشید که خود پوست در جهت ترمیم خود حرکت می‌کند و باید زمان لازم را برای ترمیم به آن داد. پیلینگ پوست نیز در شاداب شدن پوست و از بین رفتن جاهای جوش‌هایی که سطحی‌تر است موثر خواهد بود. برای از بین بردن جای جوشی که عمیق‌تر است، می‌توان از لیزر استفاده کرد که آن هم به نوبه خود مراقبت‌ها و شرایط خاصی را می‌طلبد.
منبع: www.salamat.com

5 نکته مهم درباره جوش‌ها

5 نکته مهم درباره جوش‌ها

1.بروز جوش‌های غرور جوانی با یک استعداد ژنتیکی همراه است و اگر کسی این استعداد ژنتیکی را نداشته باشد، مبتلا به جوش نمی‌شود. درباره تاثیر غذاها هنوز به‌صورت قطعی چنین مساله‌ای به اثبات نرسیده است ولی در عمل می‌بینیم که بعضی بیماران با خوردن بعضی از تنقلات یا غذا‌ها جوش پدید می‌آید. به عنوان نمونه، اسکیمو‌ها در شرایط زندگی خاص خودشان، جوش نمی‌زنند اما همین افراد با تغییر روش تغذیه خود به شیوه غربی و استفاده از فست‌فودها مبتلا به جوش شدند. پس می‌بینیم که تغذیه می‌تواند در بروز جوش موثر باشد اما مهم‌تر، استعداد ژنتیکی است.
2. بروز جوش‌ها با چرب شدن پوست همراه است. به همین علت، استفاده از صابون‌هایی که میکروب‌های سطح پوست را از بین ببرند، به افراد کمک می‌کند که کمتر مبتلا به جوش شوند. درمان‌های دارویی موجود نیز در عرض مدت 6 ماه تا یک‌سال نتیجه‌بخش است اما تا زمانی که فردی استعداد ژنتیکی دارد و همچنین هورمون‌های مردانه که از علل مهم بروز جوش است در بدن او فعال باشد، پوست آماده جوش زدن است. با استفاده از درمان دارویی، جوش‌ها به‌طور کامل بهبود می‌یابد اما فرد باید تحت‌نظر متخصص پوست، درمان را ادامه دهد.

5 نکته مهم درباره جوش‌ها

3. درمان جوش، در افراد گوناگون یکسان نیست. دارو‌های متعددی در افراد متفاوت می‌توانند موجب ایجاد عوارض شوند. به همین دلیل، پیش از شروع درمان باید آزمایش‌هایی را انجام داد یا اگر مشکلاتی وجود داشت، باید ابتدا آن مشکل را حل کرد و سپس درمان دارویی را آغاز کرد. ممکن است برای درمان افراد از داروهای یکسان استفاده شود اما پیش از شروع مصرف دارو باید پزشک بیمار را معاینه کند.
4. این که چرا جای جوش روی پوست بعضی افراد می‌ماند، به قابلیت‌ها و ویژگی‌های پوست آنها بستگی دارد. التهاب بیش از حد و چرک زیاد، احتمال ماندن جای جوش را بالا می‌برد اما مهم‌ترین علت ماندن جای جوش، دستکاری آن است. اگر فرد تحت درمان نیست، بهتر است جوش‌های خود را دستکاری نکند چون جوش به مرور زمان خوب می‌شوند اما با فشاردادن و تحریک جوش‌ها، پوست آزرده می‌شود و محل جوش پس از خوب شدن جوش، روی پوست باقی می‌ماند.
5. اگر پس از مدتی حدود یک‌سال جای جوش از بین نرود، با درمان دارویی می‌توان آن‌ را رفع کرد. اما توجه داشته باشید که خود پوست در جهت ترمیم خود حرکت می‌کند و باید زمان لازم را برای ترمیم به آن داد. پیلینگ پوست نیز در شاداب شدن پوست و از بین رفتن جاهای جوش‌هایی که سطحی‌تر است موثر خواهد بود. برای از بین بردن جای جوشی که عمیق‌تر است، می‌توان از لیزر استفاده کرد که آن هم به نوبه خود مراقبت‌ها و شرایط خاصی را می‌طلبد.
منبع: www.salamat.com

شایع‌ترین بیماری‌های پوستی ایران

شایع‌ترین بیماری‌های پوستی ایران

تا به حال شنیده‌اید یک بیماری پوستی در استان خاصی شایع‌تر باشد؟ مثلا می‌گویند از بین بیماری‌های عفونی پوست، شیوع دو بیماری سالک و جذام و از بین بیماری‌های غیرعفونی پوست، شیوع بیماری پمفیگوس به وضوح در بعضی استان‌های کشورمان شایع‌تر است. این هفته در صفحه «پوست و مو» به اختصار به همین موضوع می‌پردازیم.
بیشترین سالک در استان‌های مرکزی
توزیع جغرافیایی سالک در ایران طبق آخرین مطالعات اپیدمیولوژیک در استان‌های اصفهان، کرمان، خراسان، فارس، خوزستان، یزد، ایلام، کرمانشاه، بلوچستان و تهران شایع‌تر است و یکی از مهم‌ترین کانون‌های سالک در ایران، استان اصفهان است؛ به طوری که سالانه بین 10 تا 20 هزار مورد زخم جدید گزارش می‌شود. در غرب شهر اصفهان به علت تغییر جنس خاک، تنگ شدن دره و علل مختلف دیگر که زمینه را برای رشد و نمو مخزن بیماری مشکل می‌سازد، بیماری دیده نمی‌شود و بعد از اصفهان، استان‌های شرقی کشور شامل سرخس تا ترکمن صحرا، لطف‌آباد و جلگه‌های واقع در مرز ایران و ترکمنستان است. پشه خاکی از نوع فلبوتوموس پاپاتاسی که به صورت اهلی در بسیاری از مناطق آفریقا، آسیا و شبه قاره هند زیست می‌کنند ناقل نوع روستایی این بیماری هستند. در مناطق مختلف فلات ایران این پشه خاکی هم به صورت اهلی در اماکن مسکونی استان و هم به صورت وحشی در لانه‌های جوندگان و سایر حیوانات دیده می‌شود ولی اگر از ناحیه دشت به سمت کوهستان برویم، بیشتر مناطق مسکونی را انتخاب می‌کند. پشه از هر میزبانی خون‌خواری می‌کند ولی علاقه او به خون انسان و جوندگان بیشتر است.
در فصل تابستان در مناطق آلوده هنگام فعالیت پشه‌ها، انتقال بیشتر خارج از اتاق، روی بام منازل و یا در فضای باز انجام می‌گیرد لذا به نظر می‌رسد با سمپاشی اماکن مسکونی نتوانیم انتقال بیماری را متوقف کنیم.
در جنوب شهر تهران گونه‌ای از پشه‌خاکی که ناقل نوع روستایی سالک شناخته شده، فلبوتوم کوکازیکوس است که به صورت اهلی یافت شده است ولی در نقاط دیگر ایران، یعنی نیمه شمالی به صورت وحشی زیست می‌کند. سالک نوع خشک یا شهری در چند مرکز شهری مانند تهران، کرمان، شیراز، مشهد و نیشابور دیده می‌شود. در تهران با بهبود وضع شهر و از بین رفتن باغ‌ها در داخل شهر از میزان شیوع سالک کاسته شده است.
موارد حاد سالک روستایی از ماه‌های خرداد تا مرداد شروع می‌شود و در شهریور به سرعت افزایش یافته و در مهرماه تا آذر ماه به حداکثر می‌رسد و به تدریج تا اسفندماه پایین آمده و به صفر می‌رسد. میزان شیوع سالک در سال‌های مختلف کاهش و افزایش می‌یابد.
میزان بروز سالک در ایران بین 20 تا 30 هزار مورد در سال تخمین زده می‌شود و در 15 استان کشور به صورت آندمیک وجود دارد.

بیشترین جذام در کردستان

بیماری جذام طبق آمار سازمان بهداشت جهانی در سال 1985 میلادی (1366 شمسی) حدود 15 میلیون نفر در جهان ثبت شده بود که با اجرای طرح و برنامه ریشه‌کنی در کل دنیا اکنون به کمتر از 500هزار نفر رسیده است و از میان کشورهای دنیا 3 کشور برزیل، نپال و ماداگاسگار هنوز از نظر میزان موارد بیماری بیش از یک مورد در 10 هزار نفر جمعیت می‌باشد که جزو کشورهای کنترل نشده بیماری جذام هستند. خوشبختانه بقیه کشورها از ‌جمله ایران به کمتر از یک مورد در 10 هزار نفر جمعیت رسیده‌اند و اگر برنامه مبارزه با جذام به خوبی پیش رود، امید است در سال 2020 میزان آن در دنیا به صفر برسد.
در ایران در سال 1363 تعداد جذامیان ثبت‌شده 15 هزار نفر بود که تخمین واقعی مبتلایان در آن زمان 50 هزار نفر بود. از سال 1363 که برنامه ریشه‌کنی جذام در کشور شروع شد، طرح با موفقیت اجرا شد، به طوری که اکنون به کمتر از 02/0 در 10 هزار نفر جمعیت رسیده است. کنترل موفقیت‌آمیز بیماری مدیون چهار عامل آموزش کادر پزشکی و مردم، بیماریابی زودرس، درمان زودرس و استفاده از سه داروی داپسون، ریفامپین و کلوفازیمین به طور هم‌زمان به جای درمان تک‌دارویی با داپسون است و هم‌اکنون تنها بیماری‌ای که داروهای آن به طور رایگان در اختیار بیماران قرار می‌گیرد، بیماری جذام است که یکی دیگر از افتخارات بهداشتی وزارت بهداشت است.
طبق آخرین آمار مستند در آخر سال 1387 که توسط اداره کل مبارزه با بیماری‌های وزارت بهداشت اعلام گردیده است، برحسب شیوع استانی استان کردستان 06/0 در 10 هزار و استان‌های آذربایجان غربی و شرقی، گیلان، قزوین، کرمانشاه، لرستان، گلستان، خراسان رضوی، بوشهر، هرمزگان، همدان و سیستان و بلوچستان 01/0 تا 03/0 در 10 هزار نفر جمعیت بیمار جذامی داشته‌اند و در سایر استان‌ها موارد بیماری جذام صفر بوده است.
میزان کشف بیماران جذامی در 10 ساله 1377 تا 1387 از 15/0 در 100 هزار نفر جمعیت به 04/0 رسیده است و میزان ابتلا به جذام که از نظر جنسیت در شروع برنامه کنترل جذام دو مرد در برابر یک زن بود، به 56 درصد مرد در برابر 44 درصد زن (تقریبا مساوی) رسیده است. از نظر سن ابتلا در شروع برنامه مبتلایان زیر 15 سال حدود 3 درصد بود که در سال 1387 تقریبا به صفر رسیده است که نشانه بیماریابی زودرس و درمان زودرس خوب در کشور است.
از نظر محل زندگی در شروع برنامه مبتلایان روستایی بیش از دو برابر ساکنان شهری بود که طبق آمار آخر سال 1387 به 38 درصد روستایی در برابر 62 درصد مبتلای شهری رسیده است که این نشانه موفقیت‌آمیز بودن کنترل در روستاها است. در روستاها به دلیل محدودیت جمعیت و در دسترس بودن آنان برنامه به خوبی پیشرفت کرده است ولی در شهرها به دلیل جمعیت زیاد و جابه‌جایی آنان برنامه کنترل جذام در حد روستاها موفقیت‌آمیز نبوده است.
در اپیدمیولوژی جذام سابقه تماس فرد تازه مبتلا شده با بیمار جذامی درمان نشده در شروع برنامه کنترل جذام بسیار بالا و در حد 90 درصد بود، به طوری که در آخر سال 1387 به 9 درصد رسید و 91 درصد مبتلایان سابقه تماس با بیمار جذامی داشتند که این نشانه خوبی برای کنترل مبتلایان به جذام و نزدیکان و معاشران آنها است و مهم‌ترین راه انتقال که از بیمار جذامی به اطرافیان و معاشرین نزدیک او است، مسدود شده است.

بیشترین پمفیگوس در شمال کشور

پمفیگوس یک بیماری پوستی تاولی است که جزو بیماری‌های خودایمنی (اتوایمیون) است و علاوه بر پوست مخاط‌ها را هم می‌تواند مبتلا کند. اساتید بنیانگذار بیمارستان پوست رازی تهران معتقد بودند که بیماری پمفیگوس در شمال ایران شیوع بیشتری دارد و این موضوع را چنین توجیه می‌کردند که رژیم‌غذایی مشتمل بر مصرف زیاد ماهی موجب افزایش شیوع پمفیگوس در شمال ایران می‌شود (فرضیات و نظریات منتشرنشده) و این تفکر بر مبنای تجربیات عملی آنها نبود. اکنون که در اکثر استان‌های ایران بخش پوست دانشگاهی وجود دارد، بیماران پمفیگوسی مختلف را که در آن بخش‌ها بستری هستند، شاهد هستیم. البته چند مقاله وجود دارد که نقش رژیم‌غذایی مخصوص مانند سیر را در بروز پمفیگوس موثر دانسته‌اند. همچنین در این مقالات از نقش آب و زندگی در کنار رودخانه‌ها در ایجاد پمفیگوس گزارشاتی دیده می‌شود.
بیماری پمفیگوس به صورت تک‌تک در سراسر جهان رخ می‌دهد و میزان بروز آن از 1 تا 34 مورد در یک میلیون نفر جمعیت در کشورهای مختلف گزارش شده است. در اروپا میزان بروز موارد جدید پمفیگوس بالاتر است، به طوری که در یهودیان ایالات‌متحده آمریکا سالیانه 32 مورد در میلیون است. در یهودیان ساکن منطقه اورشلیم میزان بیماری پمفیگوس 2/16 نفر در میلیون در سال است، در مقایسه با آمار کشور عربستان که میزان مبتلایان به بیماری پمفیگوس سالیانه 5/1 در یک میلیون نفر جمعیت است. در یک مطالعه در بخش پوست دانشگاه علوم‌پزشکی اهواز 111 مورد بیمار پمفیگوس گزارش شد که 55 درصد زن و 45 درصد مرد بودند و میانگین سن شروع در هر دو جنس 5/42 سال بوده است.
در یک مطالعه پایان‌نامه اپیدمیولوژی پمفیگوس در ایران نشان می‌دهد که بیماری پمفیگوس در ایران ویژه قوم خاصی نیست و اقوام فارس، کرد و ترک به یک میزان مبتلا می‌شوند ولی در این مطالعه تراکم بیماری پمفیگوس در سه استان مرکزی، سمنان و زنجان به طور قابل‌ملاحظه‌ای بیشتر از سایر نواحی بوده است. بعد از این سه استان فراوانی بیماری پمفیگوس به ترتیب اولویت در استان‌های مازندران و گیلان، همدان، تهران، لرستان و آذربایجان شرقی بیشتر بوده است لذا تصورات قبلی در مورد شیوع بیشتر بیماری پمفیگوس در شمال ایران رد شد، بلکه نشان داد که پمفیگوس در سه استان مرکزی، سمنان و زنجان بیشتر رخ می‌دهد.
منبع:www.salamat.com

پهن شدن وضعیتی سر نوزاد

پهن شدن وضعیتی سر نوزاد

پهن شدن وضعیتی سر نوزاد در روزهای اول زندگی به علت نوع خواباندن او، ممکن است رخ دهد.یکی از علت‌های این پهن شدن سر، خواباندن نوزاد به پشت است. در دهه 1990 میلادی یک بررسی بزرگ نشان داد که خواباندن نوزاد روی شکم، احتمال وقوع «نشانگان مرگ ناگهانی نوزاد» را بالا می‌برد. از آن هنگام به بعد به والدین توصیه شد که برای جلوگیری از این عارضه، نوزادان را به روی شکم نخوابانند و به پشت بخوابانند. در نتیجه به موارد «پهن شدن وضعیتی سر نوزاد» افزوده شده است.
با توجه اینکه ایمنی نوزاد شما در صدر اولویت‌ها قرار دارد، شما باید همچنان نوزادتان را به پشت بخوابانید، هر چند که سر او به طور گذرا تغییر شکل پیدا کند. وقتی کودک شما به اندازه کافی بزرگ شد که خودش روی شکم‌اش بچرخد، می‌توانید به او اجازه دهید در این وضعیت بماند اما حتی در این موقع هم باید او را در ابتدا به پشت بخوابانید.
برخی از موارد این نوع تغییر شکل جمجمه نوزاد نیاز به درمان دارد. برای درمان از وسیله‌ای به نام «باند جمجمه‌ای» استفاده می‌کنند که مانند یک کلاه‌خود کوچک روی سر نوزاد گذاشته می‌شود اما در بسیاری از نوزادان این تغییر شکل سر با رشد بیشتر سر و متحرک شدن بیشتر نوزاد خود به خود برطرف می‌شود.
یک علت دیگر شایع پهن شدن سر نوزاد خوابیدن او به یک طرف است. بسیاری از نوزادن ترجیح می‌دهند به یک طرف بخوابند. در برخی از نوزادان ممکن است علت این امر، سفت بودن عضلات یک طرف گردن باشد و متخصص اطفال ممکن است ورزش‌های کششی گردن برای حل این مشکل تجویز کند.
در موارد دیگر، این ترجیح نوزاد به گرداندن سر به یک طرف ممکن است به عوامل محیطی مربوط باشد. برای مثال، اغلب نوزادان به سمت صدای مادرشان برمی‌گردند، بنابراین اگر گهواره نوزاد در کنار تخت‌تان است، می‌توانید نوزاد را از آن طرف گهواره بخوابانید تا هنگامی که صدای شما را می‌شنود، سرش را در جهت مخالف هم بگرداند. صرف زمان شیردادن نوزاد از سینه هم به پیشگیری از تغییر شکل سر نوزاد کمک می‌کند.
خبر خوب این است که اگر این مشکل را زود تشخیص دهند، یعنی هنگامی که سر نوزاد هنوز نرم و شکل‌پذیر است، انجام اقدامات ساده‌ای مانند آنهایی که ذکر کردیم، در اغلب موراد موفقیت‌آمیز است. همچنین در مورد نگرانی‌های خود با متخصص اطفال صحبت کنید تا نوزاد را از لحاظ عوارض احتمالی زمینه‌‌ساز تغییر شکل سر او مورد بررسی قرار دهد.
منبع:www.salamat.com