5 روش برای دوپینگ دندان‌ها

5 روش برای دوپینگ دندان‌ها

با محصولات حاوی فلوراید موجود در بازارآشنا شوید

«خانم دکتر! من دندان‌هایم را همیشه مسواک می‌زنم ولی بازهم دندان‌هایم همیشه پوسیده است. نمی‌دانم واقعا باید چه کار کنم؟...» این حرفی است که بسیاری از بیماران به دندانپزشک‌شان می‌گویند ولی واقعا مشکل کار از کجاست؟ چرا دندان‌های بسیاری از افراد نسبت به پوسیدگی بسیار مستعد است؟در این مقاله «دهان و دندان» قصد داریم محصولاتی را به شما معرفی کنیم که از دندان‌های شما در برابر پوسیدگی محافظت می‌کنند. شما می‌توانید این محصولات را در تمام داروخانه‌ها پیدا کنید: «محصولات حاوی فلوراید».

1 آدامس‌ فلورایددار

اگر شما بخواهید از پوسیدگی دندان‌های‌تان پیشگیری کنید، آدامس‌ها به شما کمک می‌کنند. آدامس‌هایی در بازار وجود دارند که حاوی «فلوراید» هستند. فلوراید را اغلب به آب آشامیدنی شهر‌ها، نمک، شیر و شکر می‌افزایند. فلوراید روند پوسیدگی دندان را متوقف می‌کند و همچنین پوسیدگی‌هایی را که در مراحل اولیه و ابتدایی خود هستند، ترمیم می‌کند. امروزه به «آدامس‌های بدون قند» فلوراید افزوده‌اند. وقتی شما این آدامس‌ها را در دهان می‌گذارید و می‌جوید، فلوراید از آدامس آزاد شده و در سطح مینای دندان شما می‌نشیند و به تدریج جذب ساختار دندان شده و مینای دندان‌تان را مقاوم می‌کند. منظور از «آدامس بدون قند» این نیست که این آدامس‌ها شیرین نیستند؛ بلکه برعکس، حتی ممکن است از آدامس‌های معمولی هم شیرین‌تر باشند! تنها تفاوت این آدامس‌ها با آدامس‌های معمولی در این است که شیرین‌کننده‌های مصنوعی که به «قند‌های تخمیر نشدنی» معروف‌اند، در آنها استفاده شده است: اریتریول، ایزومالت، سوربیتول، زایلیتول و مانیتول از جمله این قند‌های تخمیرنشدنی هستند. این شیرین‌کننده‌ها (قند‌های تخمیرنشدنی) در نوشابه‌های رژیمی هم استفاده می‌شوند.
اگر آدامس دارای قند معمولی باشد، قند در اختیار باکتری‌های پوسیدگی‌زای دندان قرار گرفته و این باکتری‌ها با تولید اسید، باعث معدنی‌زدایی و در اصطلاح پوسیدگی دندان‌ها می‌شوند ولی قند‌های تخمیرنشدنی نمی‌توانند به وسیله باکتری‌های پوسیدگی‌زا تجزیه شوند و از آنها اسیدی حاصل نمی‌شود و در نتیجه باعث پوسیدگی دندان نمی‌شوند. به همین دلیل است که دندانپزشکان جدیدا در کنار مسواک و خمیر دندان، «آدامس‌های بدون قند و فلورایددار» را به بیماران‌شان توصیه می‌کنند.

2 ژل فلورایددار

در مطب‌های دندانپزشکی ژل‌های خاصی به نام ژل فلوراید وجود دارد. ثابت شده است که کاربرد موضعی فلوراید به خصوص توسط دندانپزشک، باعث کاهش میزان پوسیدگی به خصوص در کودکان می‌شود. در نتیجه کاربرد موضعی فلوراید برای کودکان و نوجوانان در مطب‌های دندانپزشکی اکیداً توصیه می‌شود. دندانپزشک بعد از تعیین میزان استعداد ابتلای بیمار به پوسیدگی و احیاناً انجام درمان‌های لازم اولیه مثل حذف پوسیدگی‌ها، درمان با فلوراید را انجام می‌دهد. در این نوع از استفاده از فلوراید دندانپزشک شما ابتدا سعی می‌کند که پوسیدگی‌های دندان‌های شما را درمان کند، سپس از دهان شما قالب‌گیری کرده و قاشقک‌های مخصوصی برای درمان دندان‌های‌تان با فلوراید آماده می‌کند. گاهی هم این قاشقک‌ها به صورت آماده در مطب وجود دارند، سپس ژل فلوراید در این قاشقک‌ها گذاشته شده و روی دندان‌های شما قرار داده می‌شود و چند دقیقه می‌ماند. در این مدت نباید بزاق به دندان‌های‌تان برسد، سپس ژل از روی دندان‌های‌تان پاک می‌شود. لازم است شما تا چند ساعت پس از این درمان از خوردن و آشامیدن خودداری کنید تا فلوراید جذب دندان‌های‌تان شود. دندانپزشکان می‌گویند بهتر است شما هر سال این درمان را انجام دهید تا با این روش فلوراید کافی به دندان‌های‌تان برسد. این روش به خصوص به کودکان و نوجوانان توصیه می‌شود تا دندان‌های‌شان از همان ابتدا مقاوم شود و در برابر پوسیدگی در امان باشد. دقت کنید که این روش و این ژل‌ها باید حتما در مطب و زیر نظر دندانپزشک انجام شود تا از بلعیدن کنترل نشده مقدار زیاد فلوراید توسط کودک پیشگیری شود.

3 خمیردندان فلورایددار

استفاده از خمیردندان در هنگام مسواک زدن فواید متعددی دارد اما اصلی‌ترین و مهم‌ترین فایده خمیردندان، اثر آن در پیشگیری از پوسیدگی دندان‌هاست که به علت وجود ماده فلوراید در خمیر دندان‌هاست. تقریبا همه خمیردندان‌های داخلی و اکثر خمیردندان‌های خارجی فلورایددار هستند. اثر فلوراید خمیردندان در پیشگیری از پوسیدگی ثابت شده است و استفاده از خمیردندان حاوی فلوراید اکیدا توصیه می‌شود. استفاده از خمیر دندان حاوی فلوراید می‌تواند بر حسب میزان خطر پوسیدگی دندانی، از این پوسیدگی‌ها جلوگیری کند. همه خمیردندان‌ها دارای میزانی از فلوراید هستند اما میزان فلوراید همه انواع خمیردندان‌ها کافی نیست. خمیردندان‌های مناسب از نظر میزان فلوراید دارای 1300ppm تا 1500ppm فلوراید هستند. طبق مطالعات انجام شده میزان اغلب خمیردندان‌های ایرانی حدود 1000ppm یا کمتر است. بنابراین به کارخانه‌های سازنده خمیردندان توصیه می‌شود که در برخی محصولات خود به صورت انتخابی میزان فلوراید را افزایش دهند. نکته قابل توجه به خصوص در استفاده بچه‌ها از خمیر دندان این است که فلوراید اولا ماد‌ه‌ای سمی است و در صورتی که بیش از حد مجاز بلع شود، ممکن است به مسمومیت منجر شود و ثانیا، اگر میزان فلوراید دریافتی بیش از حد باشد، به ایجاد لکه‌های سفید روی دندان‌ها منجر می‌شود که به آن فلوروزیس می‌گویند.

4 دهان‌شویه‌ فلورایددار

در حال حاضر دهان‌شویه‌های فلورایددار (مثل همان دهان‌شویه‌هایی که در مدارس استفاده می‌شوند) در کنار ژل‌ها و خمیر دندان‌های فلورایددار و چند محصول دیگر در دسترس قرار دارند و باعث عملکرد موضعی فلوراید می‌شوند. استفاده از دهان‌شویه‌های فلورایددار یکی از روش‌های موضعی استفاده از فلوراید است که هم‌اکنون نیز طرح همگانی استفاده از آن در مدارس کشور در حال اجراست. این طرح به صورت استفاده یک روز در هفته از دهان‌شویه توسط دانش‌آموزان با نظارت مسوولان مدارس انجام می‌شود. استفاده از هر گونه دهان‌شویه فلورایددار برای کودکان زیر 6 سال ممنوع است، مگر اینکه دندانپزشک تجویز کند. چون کودکان این دهان‌شویه را می‌بلعند و باعث مسمومیت آنها با این ماده می‌شود. اگر شما این دهان‌شویه را از داروخانه می‌خرید، هفته‌ای یک بار از آن استفاده کنید.

5 آب‌نبات‌ فلورایددار

این فوق‌العاده است که شما با مکیدن آب‌نبات بتوانید دندان‌های‌تان را در برابر پوسیدگی مقاوم کنید؛ چون تا به حال احتمالا فقط این را شنیده بودید که آب‌نبات‌ها و شکلات‌ها، دندان‌ها را پوسیده می‌کنند ولی آب‌نبات‌های حاوی فلوراید درست اثر عکس دارند. این آب‌نبات‌ها حاوی شیرین‌کننده مصنوعی هستند و در عین حال با مکیدن‌شان فلوراید در دهان شما آزاد کرده و روی دندان‌های‌تان رسوب می‌کند.
منبع:www.salamat.coM

اهمیت حفظ دندان‌های شیری

اهمیت حفظ دندان‌های شیری

مرواریدهای سفید و زیبایی که برای اولین بار در 6ماهگی در لثه پایین نوزاد ظاهر می‌شوند، دندان‌های شیری هستند که رویش آنها یکی پس از دیگری تا دو سالگی ادامه می‌یابد و این دندان‌ها باید تا زمان رویش دندان‌های دایمی جایگزین در دهان کودک باقی نماند و عملکرد مناسب خودشان را داشته باشند .
اما متاسفانه بسیاری از کودکان این دندان‌ها را بسیار زودتر از موعدی که باید به‌ طور طبیعی بیفتند، از دست می‌دهند. مهم‌ترین علت از دست دادن زودهنگام دندان‌ها، پوسیدگی آنها است که به دلیل عدم توجه والدین و عدم مراجعه برای انجام معاینات منظم توسط دندان‌پزشک برای کشف پوسیدگی‌های اولیه و انجام درمان‌های لازم است. بنابراین ضایعات وسعت پیدا کرده و برای کودک ایجاد درد و ناراحتی می‌کنند. بسیاری از والدین با تصور اینکه دندان‌های شیری دندان‌های موقتی هستند آنها را محکوم به فنا می‌دانند و هیچ‌گونه مراقبتی را برای آنها لازم نمی‌دانند و حتی وجود پوسیدگی قابل‌تشخیص، آنقدر صبر می‌کنند تا دندان درد بگیرد و کودک قادر به تحمل آن نباشد و بعد برای کشیدن آن به دندان‌پزشک مراجعه می‌کنند. حال آنکه اگر والدین با اهمیت این دندان‌های موقتی آشنا باشند، در حفظ و نگهداری آنها تلاش بیشتری خواهند کرد. ایجاد پوسیدگی در دندان‌های کودک علاوه بر درد و ناراحتی که در پی دارد، ممکن است به دلیل عفونت احتمالی، به دندان‌های دایمی زیرین خود آسیب برساند و در تکامل آنها اختلال ایجاد کند. علاوه بر این جویدن و تغذیه کودک که در سنین رشد بسیار حیاتی و لازم است، مختل خواهد شد و ممکن است کودک دچار سوء تغذیه شود. از طرفی نداشتن دندان‌های قدامی کودک می‌تواند در تکلم او اختلال ایجاد کند زیرا تلفظ بسیاری از حروف با برخورد زبان به دندان‌های قدامی شکل می‌گیرد و نبودن این دندان‌ها باعث اشکال در تلفظ کودک خواهد شد که گاهی به صورت عادتی در او باقی می‌ماند. نبود این دندان‌ها همچنین می‌تواند زیبایی و اعتماد به نفس کودک را سلب و او را بین همسالانش انگشت‌نما کند. مهم‌تر از همه اینکه جوانه دندان‌های دایمی زیر دندان‌های شیری قرار دارند و هرگاه زمان رویش آنها فرا برسد، ریشه دندان‌های شیری تحلیل می‌رود، لق می‌شوند و دندان‌های اصلی جایگزین آنها خواهد شد. اگر یک دندان شیری قبل از موعد مقرر از دهان خارج شود، فضای مربوط به آن به وسیله سایر دندان‌ها اشغال می‌شود. در نتیجه برای دندان دایمی جایگزین، جایی برای رویش باقی نمی‌ماند که این مساله باعث نهفته ماندن آن دندان دایمی یا به هم ریختگی کل دندان‌ها می‌شود. یعنی نیاز به یک درمان ارتودنسی پرهزینه در آینده!
بنابراین توصیه می‌کنیم والدین در حفظ و نگهداری دندان‌های شیری با ارتقای بهداشت دهان کودکان، از ایجاد پوسیدگی پیشگیری کنند.
منبع:www.salamat.com

کاربردهای لیزر در دندان‌پزشکی

کاربردهای لیزر در دندان‌پزشکی

گفتگو با آقای دکتر رضا فکر آزاد، جراح و متخصص بیماری‌های لثه

در حال حاضر، تعداد اندکی دستگاه لیزر با کاربری درمانی در کشور وجود دارد و این تکنولوژی در کشور هنوز همه‌گیر نشده است. در این میان، تعداد دستگاه‌های لیزری که با کاربری درمانی در امر دندان‌پزشکی استفاده می‌شود، شاید به تعداد انگشتان 2 دست هم نرسد. تعداد دندان‌پزشکانی که توانایی کار با لیزر را دارند نیز بسیار محدود است. با دکتر رضا فکرآزاد، جراح و متخصص بیماری‌های لثه (پریودنتیست) و سرپرست دوره فلوشیپ لیزر در دانشکده دندان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، درباره استفاده از لیزر در درمان‌های دندان‌پزشکی به گفتگو نشسته‌ایم.

آقای دکتر! مدتی است که تبلیغاتی را مبنی بر ترمیم دندان‌ها با لیزر در برخی روزنامه‌ها و مجلات شاهد هستیم. آیا این تبلیغات مبنای علمی‌ دارند؟

ببینید؛ اساسا عبارت ترمیم دندان با لیزر، چندان صحیح نیست. دندان‌پزشک می‌تواند دندان بیمار را با استفاده از لیزر تراش بدهد و درنهایت امر برای ترمیم دندان‌ها از «کامپوزیت» استفاده کند. کامپوزیت‌ها همان مواد هم‌رنگ دندان هستند که به منظور پر کردن دندان به کار می‌روند. در حال حاضر با یک نور آبی که به‌منظور فعال کردن روند «واکنش شیمیایی» پخت کامپوزیت است، این ماده به دندان می‌چسبد. این نور آبی که از لامپ‌های ‌هالوژن ساطع می‌شود، لیزر نیست. البته ناگفته نماند لیزرهایی مانند لیزر آرگون آبی وجود دارند که توانایی انجام این عمل را با محاسن و معایب خود دارند ولی به لحاظ هزینه مقرون به صرفه نیستند و در حال حاضر بیشتر در امور تحقیقاتی از آنها استفاده می‌شود. درواقع عملا هیچ دستگاهی از این دست در کلینیک‌های دندان‌پزشکی وجود ندارد.

می‌گویند در برخی جراحی‌های دهان، مثل جراحی دندان عقل، استفاده از لیزر کار را آسان‌تر می‌کند. شما قبول ندارید؟

خب، در جراحی بافت نرم، لیزر مانند چاقو عمل می‌کند اما نسبت به چاقو دارای مزیت‌هایی است. اول آنکه در مسیر برش، مکانیسم آن به‌گونه‌ای است که انعقاد مناسبی ایجاد می‌کند. این مساله برای عده‌ای که مشکلات انعقادی دارند، یک مزیت محسوب می‌شود. همچنین با انعقاد حاصل‌شده، جراح دید بهتری نسبت به ناحیه جراحی خواهد داشت. دوم اینکه با بسته شدن عروق لنفاوی، ورم و التهاب ناشی از جراحی نیز کمتر می‌شود و درنهایت، بیمار ناراحتی‌های کمتری متعاقب اعمال جراحی خواهد داشت. همچنین ترمیم ناحیه جراحی با سرعت بیشتری رخ خواهد داد. در ضمن با لیزر قادر هستیم برش‌هایی بسیار ریز، دقیق و کنترل‌شده‌ بدهیم. حتی می‌توان زمان برش را در حد چند میلیونیوم ثانیه در لیزرهای پالسی کاهش داد. این مزیت‌ها به جراحان کمک می‌کند، در جراحی‌های بافت‌های نرم دهانی، به‌ویژه اگر در حد میکروسکوپی باشد، قدرت مانور بهتری داشته باشند. امکانی که هیچ چاقویی برای آنها مهیا نمی‌کند.

آیا دقت عمل لیزر، زمان درمان را طولانی‌تر نمی‌کند؟

لیزرهایی که 2 تا 3 سال پیش در این زمینه به کار می‌رفتند، کند بودند و سبب خستگی بیمار طی فرآیند درمان می‌شدند اما با آمدن نسل جدید لیزرها، سرعت عمل دندان‌پزشکی که با لیزر کار می‌کند، افزایش یافته‌ است. البته این سرعت بستگی به مهارت دندان‌پزشک دارد. در یک جمع‌بندی کلی باید گفت که با قابلیت‌های روش لیزر، عوارض احتمالی در محل عمل کمتر می‌شود و بهبودی سریع‌تر انجام می‌پذیرد. همچنین درمانگر با کنترل بیشتر و آسیب کمتری به هدف خود می‌رسد.

جراحی دندان با لیزر درد ندارد؟

باید واقع‌بینانه نگاه کرد. درد یک فاکتور چندعاملی است و در افراد مختلف، متاثر از عواملی مانند جنس، سن و شرایط روحی است. اینکه گفته می‌شود دندان‌پزشکی بدون‌درد، حداقل در حال حاضر اغراق‌آمیز است و بهتر است چنین عنوان شود که بیمار حداقل درد را متحمل خواهد شد.

لیزر در دندان‌پزشکی بیشتر در تشخیص نقش دارد یا درمان؟

کاربردهای لیزر در دندان‌پزشکی به 3 گروه کلی تقسیم می‌شوند. اول،‌تشخیص است که در این مرحله، لیزر به‌عنوان ابزار تشخیصی به کمک دندان‌پزشک می‌آید. دوم، درمان است و سوم، آثار شبه‌دارویی لیزرهای کم‌توان یا کم‌شدت. در مرحله تشخیص، مهم‌ترین مزیت لیزر در تشخیص ساده پوسیدگی‌های دندانی در مراحل اولیه پوسیدگی است. در این مرحله، لیزر به ما کمک می‌کند تا با پدیده «فلورسنت» که ناشی از تقابل یک لیزر «دیودی» و بافت دندانی است، نه تنها پوسیدگی را تشخیص بدهیم، بلکه روند فعالیت آن را نیز دریابیم. در حال حاضر، ابزاری برای کشف این موضوع وجود ندارد. مزیت دیگرش این است که قبل از آنکه مقدار زیادی از بافت‌های دندانی از بین برود، می‌توان با روش‌های پیشگیری آن را کنترل کرد. در حقیقت، می‌توان بیماران دارای ریسک بالای پوسیدگی را جدا کرد و مورد توجه قرار داد. همچنین دوره‌های مراجعه برای درمان‌های دندان‌پزشکی را در زمان‌های کوتاه‌تری تعیین کرد.

در تشخیص سرطان‌های دهان، چطور؟ نقشی ندارد؟

تشخیص سرطان‌های ناحیه دهان و سر و گردن با استفاده از روش‌های جدیدی است که به کمک تزریق یک ماده حساس به لیزر انجام می‌شود. این ماده حساس به نور است و می‌توان به کمک تجمع این ماده در سلول‌های سرطانی و بازتاب پرتوهای فلورسنت از ضایعه این قبیل سرطان‌ها را تشخیص داد. همچنین با تهیه هولوگرام‌های لیزری درمانگر قادر خواهد بود، نماهای سه بعدی از ناهنجاری‌های فکی و دهانی را به تصویر بکشد. جراحی بافت نرم دهان شامل نمونه‌برداری، برداشتن ضایعات «تومورال»، برداشتن ضایعات استخوانی و درمانی مقطعی آن نیز از کاربردهای لیزر است.

در کدام تخصص‌های دندان‌پزشکی بیشتر از لیزر استفاده می‌‌شود؟

در حال حاضر، لیزرها در تمام ‌تخصص‌های 10‌گانه دندان‌پزشکی در بسیاری از امور حرفی برای گفتن دارند که از حوصله این بحث خارج است. برای نمونه، در درمان ریشه دندان ضدعفونی کردن کانال دندانی به یک معضل اساسی برای متخصصان درمان ریشه دندان تبدیل شده است که باز با بهره‌گیری از فناوری لیزر این مشکل نیز تا حدودی حل شده است. همچنین در دندان‌پزشکی کودکان که نیازمند کنترل رفتاری خاص است، در بسیاری از مراحل درمانی می‌توان از لیزر سود جست. برای نمونه در جراحی کودکانی که زبان چسبیده به دهان دارند و در صورت تداوم در آینده دچار مشکلات فکی و گفتاری خواهند شد، نیز این امکان میسر شده تا با حداقل ایجاد درد و با بی‌حسی موضعی، بدون نیاز به بیهوشی عمومی‌ و در سنین حتی کمتر از 2 سال عمل جراحی را به راحتی انجام داده و زبان را آزاد کرد.
منبع:www.salamat.com

14 فرمان برای کنترل قندخون

14 فرمان برای کنترل قندخون

مهم‌ترین نکته در درمان بیماران دیابتی تغییر شیوه زندگی است که اوایل سخت است اما بعد از مدتی راحت و دلپذیر می‌شود.
شیوه زندگی‌تان را بر 14 نکته زیر استوار کنید:1 رژیم غذایی، نکته مهمی در کنترل قندخون است. اینکه چه چیزی و به چه اندازه‌ای می‌خورید روی سطح قندخون‌تان تاثیر می‌گذارد.
2 پیگیر بیماری‌تان باشید و مراجعه مرتب به پزشک‌تان را فراموش نکنید.
3 وزن کم کنید. معمولا بیماران دیابتی نوع دو، اضافه وزن دارند. چربی می‌تواند در مواقعی که شما هیچ چیزی نمی‌خورید، تبدیل به قند شود و قند‌خون‌تان را بالا ببرد. پس چربی‌های‌تان را با رژیم غذایی و ورزش بسوزانید.
4 هر چیزی که می‌خوریم در نهایت تبدیل به قند می‌شود. پس مراقب هر چیزی که می‌خورید باشید و فقط به میزان قند آن توجه نکنید. مواد غذایی مصرفی‌تان را خوب بشناسید.
5 برای کنترل قندخون باید کنترل غذا خوردن را یاد بگیرید. زمان خوردن غذا را کنترل کرده و سعی کنید بدن‌تان را به آن عادت بدهید.
6 همیشه منظم، سر وقت و یکسان غذا بخورید. این طوری بد‌ن‌تان عادت می‌کند قندخون‌تان را به کمک قرص‌‌ها (یا انسولین) کنترل ‌کند.
7 داروهای تان را بشناسید و نحوه مصرف کردن‌شان را یاد بگیرید و به اطرافیان‌تان هم یاد بدهید تا در مواقع لزوم به شما کمک کنند.
8 قرص‌های دیابت را باید قبل از غذا بخورید. انسولین رگولار و NPH را باید 30 دقیقه قبل از غذا خوردن تزریق کنید.

9 ورزش را فراموش نکنید. ورزش می‌تواند جای تمام درمان‌های دارویی را بگیرد. پیاده‌روی صبحگاهی، بسیاری از خطرات دیابت را به تاخیر می‌اندازد. روزی 30 دقیقه به طور منظم ورزش کنید، مخصوصا پیاده‌روی.
10 قندخون‌تان را مرتب کنترل کنید. آزمایش HbA1C یک نوع آزمایش خون است که به شما یک گزارش از کنترل قندخون‌ در یک ماه گذشته‌ می‌دهد. با استفاده از گلوکومتر هم می‌توانید در هر لحظه میزان قندخون‌تان را بررسی کنید.
11 عوارض بیماری را بشناسید. بیماری کلیوی، قلبی، پای دیابتی، کتواسیدوز و کاهش قندخون. دانستن آنها به کنترل بیمار‌ی کمک می‌کند.
12 هیچ‌وقت گرسنه نمانید. گرسنگی شدید، پرخوری را به دنبال دارد و در موقع پرخوری، کنترل قندخون دیگر هیچ معنایی ندارد.
13 داروهای دیابتی را روزانه در یک زمان خاص مصرف کنید. نظم این کار به نظم در بدن شما منجر می‌شود.
14 مراقب پاهای خودتان باشید.
منبع:www.salamat.com

بازتوانی قلب چیست؟

بازتوانی قلب چیست؟

بازتوانی قلب یک برنامه درمانی برای بیماران قلبی است. هدف از بازتوانی قلبی محدود کردن آسیب‌های وارد شده به قلب و بهبود کیفیت زندگی است.
ازتوانی برای کدام دسته از بیماران مناسب است؟
بازتوانی قلب به بیماران قلبی کمک می‌کند تا بعد از حمله قلبی، جراحی قلب، یا اقدامات پزشکی که جهت باز کردن عروق بسته شده انجام می‌شود، احساس بهتری داشته باشند. بازتوانی قلب همچنین در افرادی که دچار نارسایی قلبی، تعویض دریچه قلب، یا دچار انسداد عروق خونی دست یا پا شده‌اند، بسیار کمک‌کننده است.
بازتوانی قلب می‌تواند سبب قوی‌تر شدن قلب شده و توانایی انجام ورزش را در بیمار افزایش دهد.

باتوانی قلب باید به گونه‌ای باشد که سلامت کلی و احساس بیمار را بهتر کند. برنامه‌های بازتوانی باید شامل انجام فعالیتهای ورزشی بوده و همچنین به بیمار کمک کند تا سیگار را ترک کند، اگر اضافه‌وزن دارد به وزن طبیعی برسد و اگر وزنش ایده‌آل است همچنان در محدوده طبیعی باقی بماند. همچنین باید به رژیم غذایی توجه گردد طوری که اگر شخص مبتلا به فشارخون بالا است، کلسترول خونش بالا است، یا دیابت دارد، یک برنامه خوب بازتوانی کمک می‌کند تا این وضعیت‌ها بهبود یابد.
بسیاری از بیماران بعد از حمله قلبی یا جراحی قلب دچار افسردگی می‌شوند. یک برنامه بازتوانی خوب همچنین شامل راه‌هایی برای بهبود افسردگی و ایجاد احساس خوب در بیماران است. برنامه بازتوانی باید داروهایی که فرد مصرف می‌کند را نیز مدنظر داشته باشد چرا که در تعدیل ضربان قلب هنگام ورزش کمک کننده هستند.

اطلاعات بیشتر از چه طریقی بدست می‌آید؟

پزشک بهترین مشاور و راهنما برای چگونگی بازتوانی قلب است. می‌توان از پزشک متخصص بیماریهای قلب و عروق یا از پزشک خانواده برای کسب اطلاعات بیشتر راهنمایی خواست.
منبع:www.salamat.com