کمردرد مزمن چیست؟
کمردرد مزمن چیست؟
کمردرد مزمن زمانی است که در بخش پایینی کمر، احساس دردی وجود داشته
باشد که بیش از 3 ماه طول بکشد. در این صورت باید در مورد شیوههای درمانی و یا
چگونگی کنار آمدن با کمردرد با پزشک خود مشورت کنید.
چگونه درمان میشود؟
در
اغلب افراد راهی برای خلاصی کامل از درد کمر برای همیشه وجود ندارد. اما شما
میتوانید کمردردتان را به میزانی که بتوانید از زندگی و فعالیتهای روزمره لذت
ببرید، کنترل کنید.
استامینوفن و داروهای ضدالتهاب مثل ایبوپروفن، انتخابهای
اول هستند. اگر این داروها کمکی به کاهش دردتان نکرد، پزشک ممکن است داروهای دیگری
را برایتان تجویز کند؛ مثل ترامادول، ضدافسردگیها، یا شل کنندههای عضلانی. طب
سوزنی، ورزش، نرمشهای ستون فقرات، یا ماساژ بسیار کمک کننده است.
استفاده
طولانیمدت از داروهای مسکن مخدر مثل مورفین و استامینوفن کدئین میتوانند سبب
اعتیاد در فرد شوند.
آیا باید جراحی کنم؟
اگر دلیل درد کمر ناشناخته باشد، ممکن است عمل جراحی در بعضی از افراد کمک کننده باشد؛ اما معمولا جراحی چندان موثر نیست. انجام عمل اپیدورال (تزریق در بخش پایینی کمر) در بعضی از افراد مبتلا به کمردرد که دردشان در پاها هم ادامه دارد کمککننده است.
برای تسکین کمردرد چه کارهای دیگری باید انجام دهم؟
فعالیت و تحرک در تسکین کمردرد بسیار موثر است. کاهش وزن هم در صورتی
که شما اضافه وزن داشته باشید، به کاهش درد کمرتان کمک میکند. وقتی وزنتان را کمی
کاهش دهید، دیگر عضلات و مهرههای کمر شما تحت فشار نخواهند بود.
زندگی با
کمردرد مزمن همانند زندگی با سایر بیماریهای مزمن و ناراحتیهایی مثل فشارخون بالا
است. شما باید یاد بگیرید که چگونه میتوانید با کمردرد سازگاری پیدا کنید و به
زندگی طبیعی خود ادامه دهید.
منبع:www.salamat.com
قرمزی چشم
قرمزی چشم
مرد جوانی با تاریخچه حمله ناگهانی قرمزی چشم راست، همراه با آبریزش مراجعه میکند. معاینه فیزیکی نشاندهنده پرخونی ملتحمه است اما لنفادنوپاتی پریاوریکولار وجود ندارد.
چه مواردی را باید مدنظر قرار داد؟
بیمارانی که با قرمزی چشم مراجعه میکنند ممکن است چالش تشخیصی ایجاد کنند. در صورت درمان نامناسب، خطر عوارض جدی وجود دارد. یک شرح حال مناسب، همراه با توجه به نشانههای منفی مرتبط، ضروری است. شما باید تصمیم بگیرید که آیا این وضعیت درمانپذیر است یا بیمار نیاز به ارجاع به متخصص دارد.گرفتن شرح حال
آیا پیشرفت قرمزی تدریجی بوده یا ناگهانی؟ علایم همراه چه بوده است؟ آیا او ترشح (موکوسی یا چسبناک)، خارش، یا تاریخچه خانوادگی آتوپی دارد یا این علامت در بهار یا تابستان رخ می دهد؟ (که همه بیانگر آلرژی هستند). آیا تورم یا آبریزش وجود دارد؟ آیا او دچار ترس از نور است؟ آیا درد چشم دارد؟ اگر بله، کیفیت آنها را بررسی کنید. خراشیدگی، که به صورت درد مشخص تظاهر میکند بیانگر مشکلات قرنیه است، در حالی که یک درد مبهم عمقی معمولا نشاندهنده یک مشکل جدیتر (مثل گلوکوم حاد زاویه بسته، ایریت یا اسکلریت) است. آیا دچار تاری دید شده است؟ هر تغییر در حدت بینایی باید جدی گرفته شود.معاینه
وسایل معاینه شامل یک منبع نوری (برای دیدن مردمکها)، یک چارت اسنلن (یک آزمون ساده برای تعیین حدت بینایی)، یک فوندوسکوپ و نوار فلورسئین (برای بررسی خراشیدگی) است. با یک مشاهده ساده شروع کنید: آیادید بیمار مناسب دارد؟ باید همه اطراف چشم معاینه شود، از جمله ابروها و پلک.
علل احتمالی
علایم بلفاریت استافیلوکوکی شامل چسبندگی مژهها، دلمهدار شدن لبه پلک، یا ریختن مژهها است. بلفاریت سبورئیک با پوستهریزی و تظاهرات گوش همراه خواهد بود. عفونت غدهها (هوردئولوم یا گلمژه) میتواند به شکل ضایعه جوشمانند روی لبه پلک یا در موارد مزمنتر به صورت تورم غیرتندر الاستیکی (شالازیون) باشد که کمتر به فشار پاسخ میدهد. کونژنکتیویت با قرمزی و ترشح همراه است. علل باکتریایی به صورت ترشحات چرکی مشخص میشوند. حملات ناگهانی پرخونی و لنفادنوپاتی پریاوریکولار، اغلب نشاندهنده کونژکتیویت ویروسی است. کونژکتیویت آلرژیک به راحتی با خارش و تاریخچه آتوپی و مخصوصا ترشحات آبکی و چسبناک تشخیص داده میشود و معمولا هر دو چشم را درگیر میکند.خونریزی زیر ملتحمه ممکن است علامتی از تروما، سرفه یا چیز دیگری باشد، اما اغلب هیچ دلیلی یافت نمیشود. معاینه، یک محدوده پیوسته قرمزرنگ بدون درد را نمایان می سازد. علایم اپیاسکلریت شامل تحریک خفیف و ترس از نور است و معاینه بیانگر منطقه پرخونی یا قرمزی منتشر عروق اپیاسکلرال است. هر دوی این حالات خودبه خود برطرف میشوند.
چه کاری باید انجام دهید؟
مهمترین وظیفه تعیین خطرات بالقوه جدی تظاهرات چشمی برای ارجاع فوری بیمار به متخصص چشم و درمان وی است. تظاهراتی که نیازمند ارجاع به چشمپزشک هستند شامل سلولیت اربیتال، پرخونی ملتحمه، اسکلریت، ایریت یا یووئیت، گلوکوم حاد زاویه بسته و خراشیدگی قرنیه (مگر اینکه خیلی سطحی باشد) میباشند.هنگام تجویز استروییدها احتیاط کنید: باید احتمال کراتیت هرپتیک را رد کنید.
درد چشمی و تغییر در بینایی دو علامت هشداردهنده بسیار مهم بیماریهای چشمی هستند مگر اینکه کاملا از تشخیص خوشخیم بودن آنها مطمئن باشید. اگر بیمار دچار این مشکلات است باید وی را برای ارزیابی چشمپزشکی ارجاع دهید.
مشکلاتی که نیاز به ارجاع به متخصص چشم دارند
اسکلریتدرد شدید، تندرنس. معاینه ممکن است نشان دهنده تغییر رنگ قرمز- آبی باشد. این حالت همراه بابیماریهای اتوایمیون از جمله آرتریت روماتویید است.
یووئیت
حملات ناگهانی درد، ترس از نور، تاریدید. معاینه، احتقان اطراف قرنیه، حساسیت در لمس و مردمک میوتیک را نشان میدهد. تونومتری اغلب نشاندهنده کاهش فشار است. معاینه با اسلیت لامپ برای تشخیص ذرات معلق ضروری است.گلوکوم حاد زاویه بسته
درد شدید چشم و کاهش بینایی. بیمار هالههای رنگی در اطراف منبع روشنایی میبیند. گاهی نیز ممکن است درد چشم اندک باشد اما سردرد شدید و تهوع یا استفراغ وجود داشته باشد. معاینه، یک مردمک نیمهگشاد ثابت و قرنیه کدر را نشان میدهد و در تونومتری فشار داخل شبکیه بالاست.کراتیت (عفونتها)
درد چشم، قرمزی و کاهش بینایی. غالبا ثانویه به تروما یا استفاده از لنزهای تماسی است. در معاینه یک ضایعه سفید (زخم)، مشهود است؛ اگرچه معاینه با اسلیتلامپ و رنگآمیزی فلورسئین برای نشان دادن زخم هرپتیک ضروری است.منبع:www.salamat.com
آستیگماتها هم میتوانند لیزیک کنند؟
آستیگماتها هم میتوانند لیزیک کنند؟
از این رو به درمانهای دیگری از جمله لیزیک و جراحی روی میآورند. در این میان، عدهای از افراد که مبتلا به آستیگمات چشمی هستند، نمیدانند که آیا آنها هم میتوانند مشکل چشم خود را با عمل لیزیک رفع کنند یا نه؟ باید بگویم عاملی که قبل از عدسی باعث متمرکز شدن تصویر روی شبکیه میشود، انحنای قرنیه بوده و چون شکل این عضو تقریبا کروی است، به همراه عوامل دیگری چون مایعات داخل چشمی و عدسی باعث متمرکز شدن تصویر روی شبکیه میشود.
در صورت همگن بودن انحنای قرنیه تمامی نقاط چشم سالم بوده اما در صورتی که این انحنا از حالت طبیعی خود کمتر یا بیشتر شود، شخص نزدیکبین یا دوربین خواهد شد و تصویری روی شبکیه تشکیل نمیشود و یک تصویر مجازی به وجود میآید که خود از عوامل دوربینی یا نزدیکبینی است.
اگر انحنای قرنیه در یک سطح خاص با دیگر سطوح تفاوت داشته باشد، آستیگماتیسم ایجاد میشود و این امکان را خواهد داشت که انحنای افقی چشم کمی بیشتر یا کمتر و انحنای عمودی آن طبیعی باشد و باعث ایجاد دو نقطه متمایز برای تجمع پرتوها خواهد شد که یکی از این نقاط مربوط به کانون طبیعی چشم و دیگری مربوط به انحنای آستیگماتیک است. سن در بروز این بیماری تاثیری ندارد.
در کودکان، بهویژه کسانی که زمینه خانوادگی کمتری دارند، امکان بروز بیماری کمتر است ولی با افزایش سن احتمال آن بالا خواهد رفت. بهترین راه درمان آن عینک یا لنزهای تماسی است. درمان لیزیک هم به این افراد توصیه میشود؛ البته زمانی که مبتلا به بیماری آستیگمات ساده باشند و مبتلا به نوع پیشرونده آن یعنی بیماری کراتوکونوس نباشند. هنگام بروز این بیماری درمان لیزیک توصیه نمیشود.
افرادی که در مراحل پیشرفته هستند، باید منتظر بمانند تا تحت پیوند قرنیه قرار بگیرند. این عمل معمولا بعد از سنین 18، 19 سالگی، یعنی زمانی که نمره چشم ثابت میشود، انجام میشود. نمره چشم معمولا تا قبل از 21 سالگی ثابت نیست. بعد از آن اگر فرد دچار آستیگمات ساده بود، میتواند به صورت سرپایی عمل را انجام دهد.
منبع:www.salamat.com
چرا مژه ها می ریزند؟
چرا مژه ها می ریزند؟
ریزش موهای مژه میتواند ناشی از انواع التهاب موضعی و عفونتها، بیماریهای خودایمنی، بعضی از تومورهای لبه پلک، بیماریهای داخلی و غدد، وضعیت روحی و روانی و میزان استرسهای وارده به فرد و نیز عوارض مصرف برخی از داروها باشد. با توجه به پریود زمانی و شکل بالینی ریزش مژهها و نیز شدت ریزش و وضعیت سلامت زمینهای هر فرد، ممکن است یکی از عوامل فوق عامل ریزش تشخیص داده شده و طبعا درمان خاص آن بیماری برای بیمار تجویز میگردد.
التهاب لبه پلکها
در مورد التهابهای لبه پلکها که عموما به نام بلفاریت نامیده میشود، به دلیل تورم و ادم حاصله از این حالت مژهها راحتتر از معمول کنده شده و ریزش آنها تسریع میگردد ولی باید توجه کنید که در این حالت ریزش کامل یک یا چند قسمت از مژهها ناشایع است و فقط به هنگام شستشو و یا مالش پلکها ممکن است تعدادی از مژهها به دست بیمار بیاید. التهاب لبه پلکها میتواند ناشی از عفونت، درماتیت سبوره، آلرژی و یا ضربه و دستکاری محل باشد. عفونتهای ناشی از استافیلوکوک در لبه پلک لازم است سریعا کنترل و درمان شود، در غیر این صورت اگر التهاب به صورت طول کشیده درآید و یا تکرار گردد، احتمال ریزش مژهها به دلیل ادم حاصله وجود دارد. در درماتیت سبوره نیز در واقع یک نوع عفونت پارازیتی در واحد پیلوسباسه در لبه پلکها حادث میگردد و التهاب مشابهی را به صورت تورم و پوستهریزی ایجاد میکند. این حالت نیز اگر شدید بوده و کنترل نشود، با توجه به کیفیت مزمن بیماری احتمال ریزش مژه خواهد داشت زیرا که در این حالت مژه آسانتر از معمول کنده میشود. بعضی اوقات در حالتهای عفونت شدید سیستمیک باکتریال (مانند تب مخملک) نیز ریزش و کمپشتی مژهها قابل مشاهده است که البته بعد از رفع بیماری قابل برگشت است. البته عفونتهای ناشایعتری از قبیل سل پوستی یا جذام نیز باعث ریزشهای خاصی در ابرو و مژهها میشود که در بیماران معدودی قابل بررسی است و جزو علل شایع بیماری محسوب نمیشود. عفونتهای ویروسی شدید که باعث تب و ضعف عمومی میشود، میتواند با ریزش موقت موها از جمله مژهها همراه شود که این حالت نیز بعدا قابل برگشت است. بعضا التهابات لبه پلکها ناشی از بیماری موضعی یا داخلی نبوده و صرفا به علت ضربه و آسیب از جمله مالش شدید پلکها (در نتیجه خارش مزمن ناحیه) و نیز آلرژی به وسایل آرایشی مختلف از جمله سایه چشم، خط چشم و به ویژه ریمل میباشد. ریمل و خط چشمهایی که ضدآب بوده و شستن آنها به آسانی صورت نمیگیرد، میتواند باعث حساسیت تماسی با آلرژیک شده و التهاب لبه پلکها را به همراه داشته و یا احیانا موقع شستشو باعث مالش شدید مژهها و پلکها شود که در هر دو صورت بیمار با کنده شدن مژهها مواجه خواهد شد.ریزش موی سکهای
یکی دیگر از علل شایع ریزش مژهها که با آن به کرات مواجه میشویم ریزش موی سکهای (آرهئاتا) است. در این حالت تمام یا قسمتی از مژهها بهطور ناگهانی خالی شده و این حالت میتواند در ناحیه ابرو و کف سر و... نیز تکرار شود. این حالت یک بیماری ایمنی محسوب شده و با توجه به شدت بیماری، درمانهای خاصی را میطلبد.علل دیگر
بیماریهای داخلی و هورمونی از جمله کمکاری و پرکاری تیرویید نیز جزو علل کمپشتی موها از جمله مژه محسوب میشود. کمکاری هیپوفیز و کمکاری غده پاراتیرویید نیز در تعداد معدودی از بیماران قابل بررسی است. مصرف مزمن برخی از داروها از جمله داروهای ضدکلسترول، ضدانعقاد، ضدتیرویید، ایندرال، والپروییک اسید میتواند با کاهش موها و مژهها همراه باشد. ریزش و خالی شدن مژهها به دنبال مصرف کوکائین نیز گزارش شده است. علاوه بر این مسمومیت با داروهایی مانند بیسموت، آرسنیک و مصرف زیاد ویتامین A در بیماران خاصی باید بررسی شود. مواردی مانند رژیمهای غذایی شدید یا سوءتغذیه میتواند با کاهش عمومی موها از جمله مژهها همراه شود. انواع آنمی به ویژه آنمی فقر آهن و آنمی داسی شکل نیز میتواند باعث ریزش موها و مژهها شود و اصولا در هر بیماری که با شکایت ریزش موها و مژهها مراجعه میکند، باید بررسی شود. بیماریهای مزمنی مانند آکنه روزاسه و پسوریازیس در بیمارانی که علایم دیگر بیماری را داشته باشند قابل طرح و بررسی است.بعضا ریزش مژهها به دنبال رادیوتراپی جهت تومورهای کورئید چشم مشاهده شده است. انواع سوختگیها در ناحیه و نیز احیانا فریز کردن ناحیه به علل خاصی میتواند به التهاب و یا اسکار ناحیه و از بین رفتن موهای ناحیه منجر شود و اصولا آسیبهای حرارتی (چه گرما و چه سرما) در ناحیه پلکها و حاشیه پلکها میتواند به اسکار و ریزش موی ناحیه منجر شود. یکی دیگر از مشکلاتی که اخیرا با آن مواجه هستیم، تتوی لبه پلکها و پشت پلکهاست که امروزه بسیار شایع شده است. بعضی از این بیماران ممکن است دچار عفونت، التهاب مزمن و یا آلرژی به مواد مورد استفاده شده و در اثر التهاب مزمن و یا بعضا اسکار ناحیه دچار ریزش موی موقت یا دایمی گردند. علاوه بر همه مسایلی که در فوق توضیح داده شده بررسی وضعیت روحی و روانی فرد نیز بسیار مهم بوده و میزان استرسهای وارده به فرد و نیز نحوه مقابله فرد با استرسهای محیطی قابل بررسی است. برخی از بیماران به ویژه نوجوانان به دنبال حالات روحی مانند تنش، افسردگی، ترس، اضطراب و بیقراری دچار حالتی به نام تریکوتیلومانیا میشوند. در این حالت خود فرد قسمتی از موهای سر، ابرو یا مژه را در سطوح مختلف کنده و یا شکسته و باعث از بین رفتن آنها میشود. برخی از بیماران از این کار خود اطلاع نداشته و یا آن را انکار میکنند لیکن معاینه دقیق توسط پزشک و مشاهده نوع و شکل ریزش، تشخیص را مسجل خواهد کرد. البته انواعی از حالت فوق به صورت عادتی و بدون اضطراب و بیقراری نیز مشاهده شده است. در نهایت مواردی از ریزش موی یک طرفه مژهها در بیمارانی گزارش شده است که تزریقات مکرر سم بوتوکس A را برای بیماری دیستونی یک طرفه صورت مصرف میکنند. در این حالت در همان سمتی که تزریق مکرر بوتوکس انجام شده ریزش موها و مژهها قابل مشاهده است. توجه کنید که بسیاری از بیماریها یا حالاتی که در فرق به آنها اشاره کردیم ممکن است ناشایع بوده و صرفا در برخی از بیماران و با توجه به بیماریها با حالات زمینهای بیمار قابل بررسی است و مطالعه این لیست طولانی نباید باعث نگرانی شما شود. در واقع بسیاری از مواردی که بانوان عزیز با شکایت ریزش مژه مراجعه میکنند، وضعیتهایی موقت مانند مالش شدید، مصرف لوازم آرایش، آلرژیهای مختلف و... مطرح بوده که با درمانهایی ساده و موقت قابل رفع میباشند.خوشبختانه این مشکل قابل حل است
حالات فوق چنانچه به آسیب و اسکار دایمی لبه پلکها منجر نشده باشد، قابل درمان بوده و پس از رفع علت و عامل اصلی بیماری، مژهها به تدریج حالت و طول طبیعی خود را باز خواهند یافت.
منبع:www.salamat.com
چرا دچار سوزش و خارش پوست میشویم؟
چرا دچار سوزش و خارش پوست میشویم؟
شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشد که وقتی کرمی را روی پوستتان مالیدید حس
خارش یا سوزش پیدا کنید. این حالت زمانی رخ میدهد که یا شما دچار خشکی پوست شده
باشید یا اینکه درون کرم موادی وجود دارد که شما به آن آلرژی دارید.
وقتی بحث
حساسیتهای پوستی پیش میآید طیف وسیعی از علایم پوستی در ذهن ما شکل میگیرد و
وقتی صحبت از سوزش و خارش میشود طبیعتا طیف وسیعی از بیماریهای پوستی را شامل
میشود، یکی از شایعترین بیماریهای پوستی حساسیتهای تماسی و آلرژیک است. حساسیت
تماسی یعنی حساسیت ناشی از تماس یک ماده خارجی با پوست به شرطی که این ماده توانایی
ایجاد آسیب در محل تماس را داشته باشد. مثال بارز اینگونه مواد، مواد اسیدی و مواد
قلیایی است که هر کدام به شیوه مخصوصی میتواند ایجاد آسیب در محل تماس کرده و
حساسیت حاد با علایم بارز ایجاد کند. حساسیت به اینگونه مواد معمولا به شکل حاد
خود را نشان داده و بلافاصله یک پاسخ التهابی را در محل برانگیخته میکند. در این
حالت یک ناحیه قرمزرنگ با حاشیهای مشخص پدیدار میشود که تقریبا منطبق با ناحیه
تماس ماده مزبور است. گاها این واکنش به سمت ایجاد تاول و زخم سطحی نیز پیش میرود
یا حتی در صورت ادامه تماس میتواند زخم عمقی و آسیب به ساختمانهای زیرین پوست را
باعث شود. توجه کنید که اگر پوست شما قبلا آسیبدیده باشد مثلا زخم یا ترکخورده
باشد، آسیب وارده در اثر تماس این مواد بسیار شدیدتر خواهد بود و به هر حال آنچه که
بیمار را بسیار اذیت میکند حس سوزش و خارش شدید است که بسته به نوع ماده مزبور و
میزان آسیب وارده میتواند بسیار شدید و غیرقابل تحمل شود. این گونه تماسها و
واکنشهای حاد هر چند شایع هستند ولی اکثرا به شکل موردی و در نتیجه تصادفات یا
بیتوجهی فرد ایجاد میشوند. ولی آنچه که ما به طور شایعتر در مطبهای پوستی با آن
مواجه میشویم، بیمارانی هستند که حساسیت آنها به طور مزمن و در طی یک دوره چند
روزه تا چند ماهه ایجاد شده است. در این حالت فرد در طی یک دوره زمانی با ماده خاصی
تماس مییابد و از بین رفتن لایههای سطحی پوست به طور تدریجی اتفاق میافتد. در
این حالت محدوده آسیب نامشخص بوده و یک ناحیه زبر و خشن و گاها قرمز رنگ همراه با
شکافهای کوچک پوستی در محل تماس مزمن ایجاد میشود که میتواند با خارش و حتی گاها
درد ناحیه همراه شود. این خارش و سوزش با هر بار تماس میتواند تدریجا افزایش یابد.
این همان حالتی است که ما در اکثر خانمها خانهدار در اثر تماس مزمن با مواد
شوینده مشاهده میکنیم. گاهی به ویژه در بانوان ایرانی این واکنش به قدری پیش
میرود که حتی باعث آسیب به ناخنها، شکنندگی و ورقهورقه شدن و از بین رفتن
کوتیکول ناخن میشود. توجه کنید که حتی گاها بخارات حاصل از برخی از مواد شوینده و
به ویژه مواد سفیدکننده و جرمگیر نیز میتواند منجر به حساسیت شود و بنابراین لازم
است از کار کردن در محیطهای بسته و بدون تهویه مناسب جدا خودداری شود، زیرا در این
حالت علاوه بر حساسیت پوستی میتواند حساسیتهای تنفسی نیز ایجاد کرده و برای بیمار
بسیار خطرناک باشد. در ضمن لازم به توضیح است که این نوع حساسیتها میتواند علاوه
بر خانمهای خانهدار، در مورد حساسیتهای شغلی نیز مشاهده شود. مثلا در افرادی که
در محیطهای مرطوب با مواد حساسیتزا سر و کار دارند ممکن است شاهد حساسیتهای
شدیدی باشیم که اکثرا در ناحیه دستها ایجاد میشود.
کارگران موادغذایی، پرسنل
بهداشتی درمانی، آرایشگرها، کارگران ساختمانی از جمله این افراد محسوب میشوند.
امروزه جهت تمیزی بیشتر، یک سری مواد ساینده و جرمگیر و سفیدکننده نیز به طور رایج
استفاده میشود، توجه کنید که اینها شامل یک سری دترژان، سورفاکتان و حلالهای آلی
است که همگی به طور بالقوه توانایی آسیب رساندن به پوست شما را دارا هستند. علت
آسیب پوستی در اثر مصرف این مواد، شسته شدن لایه چربی سطحی، آسیب سلولی و افزایش
خروج آب میان بافتی است که به علت آسیب رسیدن به لایه شاخی پوست ایجاد میشود.
حلالهای مختلف شامل الکل، گزیلن، استرها، استون، وکتون و ... است که هر یک از این
مواد به تنهایی یا به صورت ترکیب با مواد دیگر در اکثر مواد شوینده، اسپریها،
عطرها و مواد بهداشتی یافت میشوند. از طرف دیگر خشکی زمینهای پوست (آتوپی) همراه
با رطوبت کم هوا که در کشور ما شایع است، میتواند زمینه را برای ایجاد آسیب پوستی
شدیدتر آماده کند.
خشکی زمینهای پوست باعث ایجاد ترکهای ریز پوستی شده و ورود
هر نوع ماده خارجی را به لایههای سطحی پوست تسهیل میکند. بنابراین رقابتی که بین
کارخانجات مختلف برای ایجاد محصولات شوینده قویتر مشاهده میشود، ممکن است برای
مصرفکنندگان این مواد (به ویژه اگر رعایت مسایل بهداشتی و ایمنی لازم صورت نگیرد)،
خطرناک بوده و باعث آسیبهای حاد یا مزمن و دایمی در پوست شما شود. در برخی از این
ترکیبات، حلالها، آنزیمها، نمکها و کریستالهای خاص جهت ایجاد اثر سایندگی بیشتر
یافت میشود. هر چه قدرت شویندگی و سفیدکنندگی این ترکیبات افزوده میشود، احتمال
آسیبهای حاد و مزمن پوستی هم بیشتر میشود. به طوری که ما در سالهای اخیر
شایعترین حساسیتهای پوستی را در نتیجه مصرف این مواد شاهد هستیم.
آیا به مواد آرایشی آلرژی دارید؟
خارش، سوزش، قرمزی، خشکی شدید دستها همراه با چروکهای زیاد و ترکهای کوچک و بزرگ و آسیب به بافت ناخنها تابلویی است که ما همه روزه در بیماران خود با آن مواجه میشویم. گاها تماس با مواد دیگر از جمله عطرها، اسپریها، برخی از لباسهای زیر و برخی از فلزات و بدلیجات و مواد آرایشی نیز میتواند باعث ایجاد حساسیت و سوزش و خارش پوست شود.اگزمای ناشی از مواد آرایشی به طور شایع نسبت به کرمپودر، ریمل و لاک ناخن ایجاد میشود، هر چند که هر نوع ماده آرایشی میتواند باعث ایجاد حساسیت شود. نوشته شدن کلمه نان آلرژیک (غیرآلرژیزا) در روی بستهبندی این مواد نباید شما را مطمئن سازد که با خیال راحت و بدون هیچگونه آسیب میتوان از این مواد آرایشی و بهداشتی استفاده کرد و لزوما باید قبل از مصرف هر نوع ماده آرایشی جدیدی که خریداری میشود، مقدار کمی از آن را روی ساعد خود تست کنید و در شروع مصرف با احتیاط و از مقادیر کم آن مواد استفاده کنید و به ویژه از مصرف ناگهانی و بیرویه آنها در اطراف چشم پرهیز کنید، زیرا که ما به کرات شاهد حساسیتها و خارش و سوزشهای پوست اطراف چشم در اثر مصرف این مواد هستیم که باعث قرمزی و پفآلودگی و خشکی شدید پوست ناحیه میشود. به ویژه اگر شما زمینه پوست خشک را داشته باشید، به طور شایعتری احتمال حساسیت شما به این مواد وجود دارد.به بدلیجات حساسیت دارید؟
استفاده از بدلیجات و تزیینات فلزی اخیرا رواج زیادی یافته است. در تزییناتی که از طلا، نقره و پلاتین ساخته میشود، معمولا حساسیت رایج نبوده و اکثر بانوان به راحتی از آنها استفاده میکنند البته لازم به توضیح است که حساسیت به این سه فلز نیز در برخی از بیماران مشاهده میشود ولیکن آنچه به طور شایع امروزه مشاهده میکنیم حساسیت به دو فلز نیکل و کروم است. نسبت حساسیت به این دو فلز در خانمها نسبت به آقایان 10 به یک بوده است. البته امروزه علاوه بر نیکل و کروم، از تیتانیوم، آهن، مس و رودیوم نیز در این تزیینات استفاده میشود. علاوه بر این تزیینات طلا با عیار پایین که در آن از ناخالصیهای مختلف جهت شکلپذیری راحتتر طلا استفاده میشود، به راحتی میتواند باعث حساسیت شود. استفاده از فلزات فوق صرفا به دلیل قیمت پایینتر آنها نبوده بلکه سهولت ساخت و امکان ایجاد ترکیبات مختلف با استفاده از چندین نوع فلز باعث میشود تا سازندگان با استفاده از کمترین امکانات، اشکال متنوعی از این تزیینات را تولید و عرضه کند. تزیینات فوق به طور شایع باعث حساسیت و خارش در ناحیه گوش، گردن، مچ دستها و انگشتان میشود. به ویژه در ناحیه لاله گوش دختر خانمهای جوان، حساسیت و خارشهای شدید نسبت به این مواد رایج است که گاها توأم با عفونت نیز هست. در این حالت لازم است علاوه بر خارج کردن گوشواره درمانهای دارویی نیز صورت گیرد. علاوه بر این سازندگان این وسایل نیز ممکن است به طور شایع در ناحیه دستهای خود حساسیتهایی را مشاهده کنند.اگر آلرژی پیدا کردید، فورا به پزشک مراجعه کنید!
درنهایت حساسیت و سوزش و خارش چه در ناحیه دستها و چه در ناحیه گوش و پلکها و چه در نواحی دیگر تا زمانی قابل کنترل است که در مرحله حاد یا تحت حاد بوده و با دوری از ماده موردنظر، تغییر شغل، تغییر محیط و استفاده از درمانهای دارویی، امکان درمان کامل این حالات وجود دارد. وقتی که حساسیت به مرحله مزمن میرسد، معمولا درمان کامل ضایعه بسیار مشکلتر و گاها کنترل این واکنشها غیرممکن میشود. در این حالت فرد با هر بار تماس با ماده موردنظر واکنشهای شدیدتری را در پوست خود ایجاد میکند. در این حالت مصرف مرطوبکنندهها و چربکنندهها به ویژه در ناحیه دستها و استفاده از دستکش مناسب و دوری از مواد موردنظر هر چند به بیمار کمک میکند ولی به علت آسیب مداومی که به پوست وارد شده است، امکان درمان قطعی بیماری وجود ندارد. بنابراین توصیه میکنیم اگر حساسیت و خارش و سوزش به هر دلیلی روی پوست خود مشاهده میکنید، در همان مراحل اولیه و قبل از مزمن شدن حساسیت خود به پزشک مراجعه کنید.منبع:www.salamat.com