آنچه باید بدانیم بیماریها و روش درمان

بیماری کرون

بیماری کرون
● شرح بیماری

بیماری کرون عبارت است از یک بیماری التهابی ایلئوم (قسمت پایینی روده کوچک)، روده بزرگ و سایر نقاط دستگاه گوارش؛ و نیز التهاب گرههای لنفاوی و پرده پوشاننده رودهها.

● علایم شایع

▪ درد شکمی همراه با دل پیچه خصوصاً پس از غذا. درد گاهی در قسمت پایینی شکم در سمت راست است که با آپاندیسیت ممکن است اشتباه شود.
▪ کاهش اشتها و وزن
▪ حساس بودن شکم به هنگام لمس؛ وجود توده شکمی که شاید لمس شود.
▪ گاهی اجابت مزاج خون آلود
▪ عقبماندگی رشد در کودکان

● علل

ناشناخته هستند. این بیماری میتواند با بروز عفونت باکتریایی تشدید شود.

● عوامل تشدید کننده بیماری

▪ سابقه آلرژی غذایی
▪ سابقه خانوادگی بیماری کرون
▪ شاید سیگار کشیدن هم یکی از عوامل خطر باشد.

● پیشگیری

در حال حاضر نمیتوان از آن پیشگیری به عمل آورد.

● عواقب مورد انتظار

▪ حملات معمولاً در اوایل ۲۰ سالگی آغاز میشوند و ممکن است برای سالها ادامه یابند. فواصل بین حملات از چند ماه تا چند سال متغیر است. گاهی علایم فقط تنها یک یا دو بار بروز میکنند و بعد از آن بیماری ناپدید میشود.
▪ اگر برای درمان شما به جراحی نیاز پیدا شود، این کار ممکن است وضعیت شما را بهبود ببخشد و پیشرفت بیماری را برای سالها به تعویق اندازد. اما باید توجه داشته باشید که علیرغم انجام جراحی، عود بیماری شایع است.
▪ اکثریت بیماران دارای یک زندگی طبیعی با کار، درآمد، بچه، و فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری کامل هستند؛ اما در کل، طول عمر کم میشود.

● عوارض احتمالی

▪ پیدایش فیستول (مسیر ارتباطی) بین روده و مثانه
▪ افزایش استعداد ابتلا به سرطان ایلئوم
▪ درد و التهاب مفاصل؛ التهاب چشم
▪ انسداد روده
▪ سوراخ شدن روده ملتهب
▪ خونریزی و کمخونی
▪ آبسه اطراف راست روده
▪ کمبود ویتامین ب۱۲
▪ اختلالات کلیوی
▪ سوءتغذیه

● درمان

الف) اصول کلی

▪ امکان دارد اقدامات تشخیصی شامل موارد زیر باشد:
۱) سیگموئیدوسکوپی یا کولونوسکوپی (اولی عبارت است از دیدن راست روده و قسمت پایینی روده بزرگ از داخل با وسیلهای مخصوص که سر آن منبع نور قرار دارد، و دومی عبارت است از دیدن داخل روده بزرگ با یک وسیله فیبرواپتیک انعطافپذیر که سر آن منبع نور قرار دارد)؛ عکسبرداری از روده کوچک و بزرگ با اشعه ایکس
۲) درمان با هدف بهبود علایم صورت میگیرد.
برای تخفیف علایم میتوان از گرما استفاده کرد. برای این کار گذاشتن بالشتکهای گرمکننده یا کمپرس گرم روی شکم مناسب است.
۳)حمام آب گرم نیز میتواند به کم کردن ناراحتی کمک کند.
۴)مراقب خونریزی به هنگام اجابت مزاج باشید.
۵)هرگونه نمونه مشکوک را برای بررسی به آزمایشگاه ببرید.
۶)گاهی جراحی (ایلئوستومی) برای در آوردن ناحیه ملتهب روده انجام میگیرد، اما درمان غیرجراحی ارجحیت دارد.

ب) داروها

▪ داروهای ضددرد
▪ داروهای ضداسهال مکملهای ویتامینی داروهای ضدالتهاب و سرکوبکننده ایمنی آنتیبیوتیکها برای مبارزه با عفونت استرویید در موارد حاد
▪ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
▪ به هنگام حمله حاد بیماری، روی تحت یا صندلی استراحت کنید. تنها برای توالت، حمام، یا خوردن از جا برخیزید.
▪ به هنگام فواصل بین حملات، فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های خود را تا حدامکان از سر گیرید.

ج) رژیم غذایی

▪ معمولاً محدودیتی برای آن وجود ندارد.
▪ کاهش مقدار چربی در رژیم غذایی ممکن است کمککننده باشد.
▪ اگر آلرژی احتمالی به مواد غذایی دارید، شیر، گندم، تخم مرغ، آجیل و سایر غذاهای مشکوک را از رژیم غذایی حذف کنید. هر کدام، خصوصاً شیر، را برای مدت کوتاهی نخورید، سپس پس از چند هفته مجدداً آن را امتحان کنید.
▪ اگر مشکل اسهال دارید، مقدار فیبر غذایی را کاهش دهید.

● درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

▪ اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم بیماری کرون را دارید.
▪ اگر اجابت مزاج شما سیاه و قیری است یا در آن خون وجود دارد.
▪ اگر شکم شما متورم شده است.
▪ اگر درجه حرارت بدن بالای ۳/۳۸ درجه سانتیگراد برود. منبع: شبکه رشد

حسن چهارشنبه 21 اردیبهشت‌ماه سال 1390 ساعت 06:28 ب.ظ

0 نظر

بیماری سلیاک چیست ؟

بیماری سلیاک چیست ؟
بیماری سلیاک، نوعی بیماری گوارشی است که به پرزهای روده کوچک آسیب میرساند و سبب اختلال در جذب مواد مغذی میشود. افرادی که به بیماری سلیاک مبتلا هستند پروتئینی به نام گلوتن را که در گندم، جو، چاودار و احتمالا جودو سر وجود دارد، نمیتوانند تحمل کنند. زمانی که بیماران مبتلا به سلیاک، غذاهای حاوی گلوتن مصرف میکنند، سیستم ایمنی بدن آنها پاسخی را به صورت تخریب روده کوچک صادر میکند. این تخریب به خصوص در پرزهای انگشتانهای روده که مواد مغذی داخل آنها جذب میشوند، ایجاد میشود. به دنبال آسیب پرزهای رودهای فرد بدون توجه به مقدار غذایی که میخورد، مبتلا به سوء تغذیه میشود. به دلیل این که سیستم ایمنی خود فرد سبب تخریب و آسیب پرزهای روده کوچک میشود، این بیماری، به عنوان یک بیماری خود ایمنی نامیده میشودو از طرف دیگر به علت این که مواد مغذی جذب نمیشوند، میتواند به عنوان یک بیماری سوء جذبی مورد نظر قرار گیرد. بیماری سلیاک همچنین به نامهای اسپروی سلیاک، اسپروی غیر حارهای و آنتروپاتی حساس به گلوتن هم نامیده میشود. سلیاک، بیماری وراثتی است و نسلی به نسل دیگر، و در خانواده انتقال مییابد.گاهی اوقات این بیماری برای اولین بار به دنبال رژیم غذایی بعد از عمل جراحی”>جراحی، بارداری، تولد نوزاد، عفونتهای ویروسی و یا استرسهای روحی فعال میشود. بیماری سلیاک، افراد را به گونهای متفاوت، تحت تاثیر قرار میدهد. در گروهی از بیماران، علائم از دوران کودکی، و در تعداد دیگر در بزرگسالی بروز میکند.
یکی از عوامل مهمی که در زمان و نحوه شروع بیماری موثر میباشد، مدت زمانی است که یک فرد از شیر مادر تغذیه کرده است. هر اندازه این دوران طولانی تر باشد، علائم، دیرتر بروز میکنند و علائمی نیز که بروز میکنند، بیشتر شامل نشانههای معمول بیماری هستند.
از عوامل مهم دیگر، سن شروع به مصرف غذاهای حاوی گلوتن و مقدار مصرف این مواد است.
علائم ممکن است خود را به صورت گوارشی یا غیر گوارشی نشان دهند.برای مثال فردی ممکن است اسهال و دردهای شکمی داشته باشد، در حالی که فرد دیگر تحریکپذیر و افسرده باشد. در حقیقت تحریکپذیری از عمومیترین علائم بیماری سلیاک در کودکان است.
به طور کلی علائم بیماری سلیاک ممکن است یک یا چند مورد از موارد زیر باشد:
▪ دردهای تکرار شونده شکمی
▪ اسهال خونی
▪ کاهش وزن
▪ اسهال چرب
▪ کمخونی غیر قابل توضیح
▪ نفخ
▪ دردهای استخوانی
▪ انقباضات عضلانی
▪ خستگی
▪ تاخیر رشد
▪ درد در مفاصل
▪ تشنج
▪ سوزن سوزن شدن پاها
▪ آفتهای دردناک دهانی
▪ آسیبهای پوستی دردناک به نام Herpetiforms
▪ تاخیر در قاعدگی یا نامنظم شدن دوران عادت ماهانه
▪ تاخیر در رشد دندانها
▪ کم خونی
▪ تاخیر در رشد
▪ کاهش وزن
از علائم سوء تغذیه یعنی دریافت ناکافی مواد مغذی که این موارد به عنوان یک مشکل جدی برای تمامی افراد به خصوص کودکان، ممکن است پیش آید.
بعضی از افراد مبتلا به سلیاک هیچ علامتی ندارند، زیرا قسمت سالم روده قادر به جذب مواد مغذی کافی برای پیش گیری از بروز علائم است. با وجود این مسئله، این افراد همچنان در معرض خطر ابتلا به بیماریهای همراه سلیاک خواهند بود.
به طور معمول تشخیص سلیاک سخت است. زیرا تعدادی از علائم آن شبیه به علائم بیماریهای دیگر مانند نشانگان روده تحریکپذیر، بیماری کرون، کولیت زخمی، دیورتیکولوزیس، عفونتهای روده کوچک، نشانگان خستگی مزمن و افسردگی است.
تحقیقات اخیر نشان میدهند که سطح آنتی بادیهای خاص در خون افراد مبتلا به سلیاک بالاتر از حد طبیعی است.این آنتیبادیها توسط سیستم ایمنی خود فرد در پاسخ به ترکیباتی که به بدن آسیب میرساند، ایجاد میشوند. بنابراین برای تشخیص بیماری سلیاک، پزشکان، سطح آنتیبادیهایی از خون را که، به گلوتن حساس هستند میسنجند، این آنتیبادیها آنتی گلیادین، آنتیاندومیزیوم و آنتیرتیکولین هستند.
به دنبال تایید بیماری سلیاک توسط نتایج آزمایشگاهی و علائم موجود، پزشک ممکن است بخش کوچکی از روده کوچک را برای تعیین میزان آسیب به پرزهای روده کوچک از طریق نمونه برداری، مورد بررسی قرار دهد، زیرا نمونه برداری از روده کوچک بهترین روش برای تشخیص سلیاک است.
غربال گری برای بیمارن سلیاک روشی است که میتوان به وسیله آن افراد بدون علامت را مشخص کرد. در این افراد نیز آزمون آنتیبادیهای بیماری سلیاک در آنها تشخیص داده شده است. که باید تحت آزمایش و بررسی قرار گیرند. آمار نشان میدهد که در حدود ۱۰ درصد از اقوام درجه یک بیماران، مانند پدر و مادر و فرزندان آنها مبتلا به سلیاک هستند. باید خاطر نشان کرد هر چه قدر طول مدت تشخیص بیماری، طولانی تر و زمان عدم درمان، مدتدارتر باشد شانس پیشرفت بیماری، سوءتغذیه و ایجاد بیماریهای همراه، افزایش خواهد داشت.

● علایم سلیاک:

علایم بیماری سلیاک می تواند به شکل مشکلات روده ای و یا در اثر سوء تغذیه تظاهر یابند.
ـ نکته:۵۰ درصد افراد مبتلا به سلیاک فاقد هرگونه علایم روده ای میباشند.
۱) علایم کلاسیک:
▪ اسهال حجیم و بدبو و رنگ پریده
▪ کاهش وزن
▪ کندی رشد
▪ کوتاهی قامت
▪ خستگی مزمن
▪ سوء جذب چربی (مدفوع حجیم و روغنی میگردد)
▪ کم خونی فقر آهن
▪ درد شکم
▪ ورم شکم
▪ نفخ
▪ یبوست
▪ زخم های دهانی
▪ افسردگی
▪ گرفتگی عضلانی
▪ درد استخوان.
۲) به علت آسیب به روده درجاتی از عدم تحمل لاکتوز بروز میکند.
۳) تغییر در ساختار روده باریک جذب ریز مغذی ها، مواد معدنی و ویتامین های محلول در چربی را مختل میسازد.
۴) عدم توانایی در جذب کربوهیدراتها و چربیها میتواند به کاهش وزن،کندی رشد در نوجوانان و یا خستگی منجر گردد.
۵) کم خونی(آنمی): به علت سوء جذب آهن، فولیک اسید و ویتامین B۱۲ میتواند به کم خونی فقر آهن و کم خونی مگالوبلاستیک منجر گردد. همچنین التهاب روده باریک ممکن است به از دست رفتن میکروسکوپی خون از روده کوچک بیانجامد.
۶) پوکی استخوان: سوء جذب ویتامین D و کلسیم میتواند به پوکی استخوان، نرمی استخوان، کاهش تراکم استخوانها و انقباضات عضلانی (تتانی) بیانجامد.
۷) کاهش جذب ویتامین K میتواند مکانیسم انعقاد خون را مختل کرده و به خونریزی منجر گردد.
۸) بیماری سلیاک باعث افزایش تکثیر باکتریهای روده کوچک گردیده که سوء جذب ریز مغذی ها را تشدید میکند.
۹) کمبود ویتامینهای A,D,E.
۱۰) نقص پادتن ایمنوگلوبین: در ۲ درصد بیماران مبتلا به سلیاک مشاهده میشود. همچنین این عارضه ریسک ابتلا به سلیاک را ۱۰ برابر میکند. این پادتن غشاء مخاطی دهان، مجاری هوایی و مجاری گوارش را در برابر عفونتها محافظت میکند.
۱۱) درماتیت هرپتی فرم(HERPETIFORMIS DERMATITIS): یک اختلال پوستی مزمن است که با بثورات جلدی خارش دار (در نواحی باسن، آرنج ها، زانوها) بروز مییابد. عامل آن آنزیم ترانس گلوتامیناز پوست میباشد. در ۲ درصد بیماران سلیاک مشاهده میگردد.
۱۲) کندی و یا توقف رشد، و تاخیر در بلوغ ممکن است بدون علایم بارز روده ای و یا سوء تغذیه شدید در نوجوانان تظاهر یابد.
۱۳) سقط جنین و ناباروری در زنان.
۱۴) صرع، آتاکسی(ATAXI)(عدم هماهنگی حرکتی-فرد در راه رفتن مشکل دارد) و نوروپاتی محیطی (سوزن سوزن شدن دستها و پاها)، مشکلات روماتیسمی، ضعف وسردرد های میگرنی.
۱۵) عدم درمان به موقع میتواند به سرطانهای روده کوچک منجر گردد. ۲۰ درصد بیماران مبتلا به سلیاک در صورت عدم درمان به سرطان روده کوچک دچار خواهند شد.

● علایم در کودکان:

۱) مشکلات یادگیری، رفتاری و تمرکز.
۲) تحریک پذیری
۳) اسهال
۴) استفراغ
۵) نفخ شکم
۶) کوتاهی قد و رشد ناکافی
۷) نقص در مینای دندان.

● چگونگی تشخیصی:

غربالگری سلیاک در کودکی و نوجوانی.
۱) آزمایش خون برای شناسایی پادتن های ENDOMYSIUM ،سطح آنتی بادی ضد گلیادین و سطح آنتی بادی ضد بافتی ترانس گلوتامیناز.
۲) بیوپسی (نمونه برداری از بافت) از روده کوچک برای شناسایی آسیب به پرزهای روده ای.
۳) آزمایش خون برای تشخیص کم خونی،سطوح کلسیم،آهن و فولیک اسید.

● درمان بیماری سلیاک

اساس درمان بیماری سلیاک، رژیم غذایی فاقد گلوتن است که در آن کلیه مواد غذایی حاوی گلوتن حذف میشوند. در بیشتر افراد، رعایت رژیم ذکر شده سبب توقف علائم میشود، به دنبال رعایت رژیم بدون گلوتن، آسیبهای ایجاد شده در روده کوچک ترمیم و از ایجاد آسیبهای بیشتر پیشگیری میشود. ترمیم پرزهای روده کوچک از زمان آغاز رعایت رژیم فاقد گلوتن شروع میشود و زمان دوره بهبودی، به طور معمول ۳ تا ۶ ماه خواهد بود، که البته این دوره در بزرگسالان به ۲ سال هم میرسد.
رژیم فاقد گلوتن، نیاز همیشگی فرد مبتلا به سلیاک است. خوردن هر نوع ماده حاوی گلوتن به هر اندازه و هر مقدار، میتواند به روده کوچک آسیب برساند. در رژیم فاقد گلوتن، مصرف کلیه مواد غذایی حاوی گندم، جو، چاودارواحتمالاً جودوسر ممنوع است. بیشتر حبوبات، ماکارونی، غلات و اکثر غذاهای فراوری شده، دارای گلوتن هستند. با وجود محدودیتهایی که وجود دارد، بیماران مبتلا به سلیاک میتوانند رژیمی متعادل با انواع غذاها، شامل نان و ماکارونی داشته باشند. برای مثال به جای آرد گندم از آرد سیب زمینی، برنج، سویا و آرد لوبیا استفاده کنند. لازم به ذکر است که برای مصرف جو دوسر نظریات متفاوتی وجود دارد، زیرا بعضی از افراد قادر به تحمل آنها هستند و بعضی دیگر نمیتوانند آن را تحمل کنند. تحقیقات بیشتری برای تایید مصرف یا عدم مصرف جو دوسر توسط بیماران سلیاک ادامه دارد و تا تایید کامل این مطلب، بیماران میتوانند طبق نظر پزشک یا مشاور تغذیهای خود عمل کنند.
گوشت، ماهی، برنج، انواع میوه و سبزی، فاقد گلتون هستند. بنابراین این گروه از بیماران میتوانند به راحتی از این گروههای غذایی در برنامه غذایی روزانه خود استفاده کنند.
پیروی از رژیم فاقد گلوتن نیاز به دقت ویژهای دارد. زمانی که در رستوران یا مدرسه و… غذا میخورید، باید مراقب منابع پنهانی گلوتن باشید. منابع پنهانی گلوتن شامل نگهدارندهها و تثبیت کنندههای استفاده شده در مواد غذایی مختلف هستند که در محصولات غذاهای تولید شده در داروها و دهان شویهها وجود دارند. در صورتی که ترکیبات موجود در محصولات، بر روی آن درج نشده باشد شما میتوانید با کارخانه تولید کننده تماس بگیرید و از وجود یا عدم وجود این مواد مطلع شوید.
ـ نکته: برنج، ذرت (بلال)، برنج وحشی، لوبیای سویا، ارزن و دانه آفتاب گردان فاقد گلوتن میباشند.
ـ نکته:جو دوسر(OATS): فاقد گلوتن است، اما گاهی اوقات در کنار سایر غلات حاوی گلوتن روییده و یا همراه با آنها آسیاب میگردد. از اینرو معمولاً آلوده به گلوتن می باشند. همچنین جو دوسر حاوی اونین(AVENIN) است که برای مخاط روده سمی بوده و میتواند آغازگر واکنش آلرژیک در بیماران مبتلا به سلیاک باشد.

●پس برای درمان نکات زیر را فراموش نکنیم :

۱) تنها راه درمان این بیماری پیروی از رژیم غذایی ۱۰۰ بدون گلوتن تا پایان عمر میباشد. پس از حذف گلوتن از رژیم غذایی روده باریک بسرعت شروع به بازسازی خود میکند. اما در مواردی نیز این بازسازی انجام نگرفته و بایستی از داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی (استروئیدها) برای بیمار تجویز گردد.
حذف گندم، جو، جو دوسر، جوی سیاه و یا چاو دار و همچنین تمام فراورده هایی که حاوی این غلات میباشد. نظیر:
ـ نانها
ـ بیسکوئیت ها
ـ کیکها
ـ کلوچه ها
ـ شیرینی ها
ـ پاستا (ماکارونی)
ـ سوپ ها
ـ سسها
ـ پیتزا
۲) مصرف مکمل های غذایی (ویتامینها و مواد معدنی) برای برطرف شدن آثار سوء تغذیه.

● شیوع بیماری سلیاک:

شیوع آن در ۱ درصد جمعیت است. به عبارتی از هر ۱۰۰ تا ۳۰۰ نفر یکی مبتلا به سلیاک است.
ـ نکته: این بیماری ارثی است و چنانچه یکی از بستگان نزدیک شما مبتلا به سلیاک باشد، احتمال مبتلا شدن شما به این بیماری ۱۰ تا ۲۰ درصد است.
ـ نکته: بسیاری از موارد این بیماری معمولاً تشخیص داده نشده، و یا به اشتباه نشانگان روده تحریک پذیر و یا بیماری کرون تشخیص داده میشوند.
ـ نکته: افرادی که مبتلا به دیابت وابسته به انسولین، کولیت روده و مشکلات تیروئید می باشند بیشتر مستعد ابتلا به سلیاک میباشند.
ـ نکته: برای اینکه فردی به بیماری سلیاک دچار گردد ۳ چیز بایستی روی دهد:
۱) به ارت بردن ژن این بیماری (داشتن زمینه ژنتیکی).
۲) مصرف گلوتن.
۳) عوامل آغازگر این ژن (استرس، تراما (عمل جراحی و یا حاملگی)، عفونتهای ویروسی)
ـ نکته :بر اساس نتایج تحقیقات دانشمندان دانشگاه منچستر، خوردن شیر مادر خطر بروز بیماری سلیاک را کاهش می دهد. به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، این دانشمندان با مطالعه رابطه شیر مادر و بیماری سلیاک دریافتند، کودکانی که به مدت طولانی تری از شیر مادر تغذیه می کنند، در صورتی که بعد از، از شیر گرفتن آنها در رژیم غذائیشان گلوتن وجود داشته باشد، ۵۲ درصد کمتر به بیماری سلیاک مبتلاء می شوند. در بیماری سلیاک، بیمار نسبت به گندم و گلوتن حساسیت دارد.

● در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید

▪ اگر شما یا کودکتان علایم بیماری سلیاک را دارید.
▪ اگر علایم در عرض ۳ هفته پس از آغاز رژیم فاقد گلوتن برطرف نشده باشند.
▪ اگر کودک دوباره وزن از دست رفته را به دست نیاورد یا رشد و نمو مناسبی مطابق انتظار نداشته باشد.
▪ اگر تب به علایم اضافه شود.

● نقش یک آنزیم در درمان مبتلایان به سلیاک

با تشخیص بیماری سلیاک در مورد هر فرد ، او باید تحت رژِیم غذایی قرار گیرد و برای همیشه از مصرف هر ماده حاوی گندم بپرهیزد اما این محدودیت به زودی به پایان می رسد. به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، محققان هلندی می گویند آنزیمی به نام AN-PEP که ابتدا برای فرآیندسازی مواد غذایی ایجاد شد ، قادر به شکستن گلوتن درمعده و قبل از رسیدن آن به روده کوچک است. این یافته حائز اهمیت است زیرا روده کوچک محل آغاز سلیاک است. استفاده از این آنزیم برای درمان سلیاک شانس بزرگی است. به گفته سرپرست این تحقیق دکتر کونیگ از دانشگاه لیدن پیش بینی اینکه آیا درمان با آنزیم فوق را می توان جایگزین رژِم غذایی فاقد گلوتن نمود یا خیر بسیار دشوار است اما لااقل بیماران می توانند گاهی بعنوان یک گزینه درمانی همراه با غذای دارای گلوتن آن را مصرف کنند.البته این آنزیم ها فعلا در آزمایشگاه ونه در انسان بررسی شده اند. هیچ مدل حیووانی هم برای بیماری سلیاک وجود ندارد بنابراین در حیوانات قابل آزمایش نیستند.
دکتر کونیگ می گوید آنزیم AN-PEP بسیار موثر بوده و کاملا پروتئین های گلوتن را به قطعاتی که دیگر باعث التهاب روده نمی شوند می شکند.
AN-PEP از آسپرژیلوس نایجر ، یک قارچ شناخته شده ، گرفته می شود. به دلیل آنکه قارچ آسپرژیلوس در فرآیندسازی مواد غذایی مورد استفاده قرار گرفته است بنظر نمی رسد درمان با آنزیم گرفته شده از آن اثرات جانبی داشته باشد. به هر حال مرحله بعدی این مطالعات بررسی آنزیم فوق در شرایط بدن انسان است.

● تاثیر شیر مادر در جلوگیری از بیماری سلیاک در کودکان

تغذیه با شیر مادر ، از کودکان در برابر عدم تحمل گلوتن که بیمای سلیک نامیده می شود ، حفظ می کند. به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، نتایج یک تحقیق نشان میدهد هرچه کودک از شیر مادر بیشتر تغذیه کند ، احتمال این بیماری در او کمتر است. اما کاملا مشخص نیست که آیا این حفاظت آشکار دائمی است و یا اینکه چطور شیر مادر چنین تاثیری را اعمال می کند. افرادی که مبتلا به بیماری سلیاک هستند یک حساسیت دائمی یاعدم تحمل نسبت به گلوتن (پروتئین موجود در غلاتی همچون گندم و جو) دارند. مطالعات متهددی نشان داده اند که نحوه تغذیه نوزادان و فاککتورهای ژنتیکی هردو در بیماری سلیاک حائزاهمیت هستند. در این مطالعه مشخص زمانی که برای اولین بار به نوزادانی که بطور مرتب از شیر مادر تغذیه کرده بودند ، غذاهای حاوی گلوتن دادند ظهور بیماری سلیاک ۵۳ درصد کاهش داشت.
محققان معتقدند برای این یافته ها ممکن است توضیحات مختلفی وجود داشته باشد و بهرحال تحقیقات بیشتر در این مورد را ضروری می دانند.وضعیت شیوع سلیاک در ایران درحالی که یک درصد ازجمعیت ‪ ۷۰میلیونی کشور به بیماری سلیاک مبتلا هستند اما فقط نیم درصد آنان شناسایی شدهاند. این بیماری عمدتا ریشه ژنتیکی دارد و مبتلایان به آن نسبت به ماده گلوتن موجود در آرد گندم و جو حساسیت دارند و باید از مواد غذایی جایگزین استفاده کنند.برای شناسایی مبتلایان به این بیماری در استان اصفهان تست غربالگری از سه هزار فرد که احتمال ابتلای آنان به این بیماری داده میشد به عمل آمد و ‪ ۲۰۰بیمار مشکوک به ابتلا در استان شناسایی شده اند که پس از انجام آزمایشهای تخصصی ابتلای ‪ ۱۲۰نفر آنان تایید شد.دراستان تهران نیز ‪ ۱۵۰مبتلا بهاین بیماری شناسایی شدهاند و در برخی از استانهای دیگر کشور نیز اقدامات محدودی برای شناسایی مبتلایان به این بیماری انجام شده است.هزینه آزمایشهای تشخیصی این بیماری بیش از یکصدهزار تومان است و امکان انجام غربالگری با توجه بههزینه بالای آزمایشها در جامعه وجود ندارد و بیشتر مطالعات انجام شده برروی افرادی که احتمال ابتلای آنان به این بیماری وجود داشته انجام شده است.هزینه استفاده ازمواد غذایی جایگزین گلوتن برای بیماران مبتلا به سلیاک سنگین است این بیماری بیشتر زمینه ژنتیکی دارد و ممکن است باعوارضی مانند دیابت تیپ یک، تیروئید، بیماریهای کبدی، ناباروی، صرع و حتی برخی سرطانهای گوارشی همراه شود. عقب ماندگی از عوارض ابتلا به این بیماری در دوران کودکی است.

● مرور سریع سلیاک

اطلاعات اولیه
توضیح کلی
بیماری سلیاک عبارت است از یک بیماری آلرژیک در روده کوچک ، که توسط گلوتن (یک نوع پروتئین که در اغلب غلات وجود دارد) ایجاد می شود. در این بیماری ، روده کوچک نمی تواند مواد مغذی را به خوبی جذب کند. اغلب موارد بیماری سلیاک ، ارثی هستند. بیماری سلیاک مسری یا سرطانی نیست . این بیماری معمولاً به هنگام دوران شیرخوارگی یا اوایل کودکی (دو هفتگی تا یک سالگی ) آغاز می شود. امکان دارد علایم هنگامی ظاهر شوند که کودک اول بار شروع به خوردن غذاهای حاوی گلوتن می کند. در بزرگسالان ، علایم ممکن است به تدریج و در عرض چند ماه یا حتی چند سال پدیدار شوند.

● علایم شایع

▪ کاهش وزن یا آهسته شدن روند وزن گرفتن یک شیرخوار بعد از اضافه کردن غلات به رژیم غذایی
▪ بی اشتهایی
▪ مدفوع شل ، کم رنگ ، حجیم و بدبو؛ دفع گاز زیاد
▪ تورم شکم ؛ درد شکم
▪ ظاهر عمومی نشاندهنده نرسیدن مواد مغذی به حد کافی
▪ زخم دهانی
▪ کم خونی یا کمبود ویتامین ، همراه با خستگی ، رنگ پریدگی ، بثورات پوستی ، یا درد استخوان
▪ قوس برداشتن مختصر پاها (پا پرانتزی ) در کودکان
▪ خستگی مبهم ، از نفس افتادن زودهنگام
▪ تورم پاها

● علل

بیماری سلیاک یک بیماری مادرزادی است که به علت عدم تحمل به گلوتن ایجاد می شود. گلوتن پروتئینی است که در اغلب غلات وجود دارد.

●عوامل افزایش دهنده خطر

▪ سابقه خانوادگی بیماری سلیاک
▪ حاملگی
▪ سایر آلرژی ها

● پیشگیری

در حال حاضر نمی توان از آن پیشگیری به عمل آورد.

● عواقب مورد انتظار

با رعایت یک رژیم سفت و سخت فاقد گلوتن ، می توان انتظار یک زندگی طبیعی را در اغلب بیماران داشت . روند بهبود در عرض ۳-۲ هفته آغاز می شود.

● عوارض احتمالی

در موارد نادر، حذف گلوتن از رژیم غذایی با بهبودی سریع همراه نخواهد بود.

● درمان

▪ اصول کلی
تشخیص قطعی با نمونه برداری مسجل می شود. برای این کار، نمونه بافتی کوچکی از روده کوچک برداشته می شود. امکان دارد سه بار نمونه برداری انجام شود. یک بار زمانی که گلوتن در رژیم غذایی وجود دارد، یک بار زمانی که گلوتن از رژیم غذایی حذف شده است ، و دفعه سوم زمانی که دوباره گلوتن در رژیم غذایی گنجانده می شود.
تنها انتخاب درمانی ، حذف کردن گلوتن از رژیم غذایی است .

● داروها

ـ آهن و اسیدفولیک برای کم خونی
ـ کلسیم و مکمل های ویتامینی در صورت کمبود امکان دارد داروهای کورتیزونی خوراکی برای کاهش پاسخ التهابی بدن در موارد حمله شدید بیماری تجویز شوند.

● فعالیت

هیچ محدودیتی برای آن وجود ندارد.

● رژیم غذایی

رژیم غذایی فاقد گلوتن . حذف کامل گلوتن از رژیم غذایی دشوار است . بنابراین در مدتی که با رژیم جدید به تدریج خو می گیرید صبر پیشه کنید. برنامه ریزی رژیم غذایی با کمک متخصص تغذیه انجام می پذیرد.

● در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید

▪ اگر شما یا کودکتان علایم بیماری سلیاک را دارید.
▪ اگر علایم در عرض ۳ هفته پس از آغاز رژیم فاقد گلوتن برطرف نشده باشند.
▪ اگر کودک دوباره وزن از دست رفته را به دست نیاورد یا رشد و نمو مناسبی مطابق انتظار نداشته باشد.
▪ اگر تب به علایم اضافه شود

● سلیاک و زایمان

محققان سوئدی میگویند خطر زایمان زودرس و تاخیر رشد درون رحمی جنین در زنانی که تا زمان حاملگی از بیماری سلیاک خود بیاطلاع هستند زیاد است.به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، تشخیص و درمان زودهنگام این زنان پیش از حاملگی عوارض حاملگی را کمتر میکند. با تشخیص زود هنگام بیماری در این زنان و شروع رژیم غذایی بدون گلوتن التهاب روده کوچک کم میشود. به این ترتیب با درمان التهاب روده کوچک از سوء جذب مواد غذایی در این زنان پیشگیری میشود.با درمان سوء جذب عوارض حاملگی نیز در این زنان کاهش مییابد.محققان بیماستان دانشگاهی اوربو در سوئد اطلاعات حاصل از ‪ ۲/۸میلیون تولد در فاصله سالهای ‪ ۱۹۷۳تا ‪ ۲۰۰۱از مادران سالم را با ‪ ۲۰۷۸تولد از مادران مبتلا به سلیاک که بیماری فقط در ‪ ۱۱۴۹تن از آنها پیش از زایمان تشخیص داده شده بود با هم مقایسه کردند.نتایج این مطالعه که در نشریه “‪ “gastroenterologyبه چاپ رسید نشان داد تاخیر رشد داخل رحمی، تولد نوزاد کم وزن، زایمان زودرس و کاهش وزن جفت تنها در زنانی که تا هنگام حاملگی بیماری سلیاک در آنها تشخیص داده نمیشود دیده شد. در حالی که تشخیص زود هنگام این بیماری دستکم دو سال قبل از بارداری از بروز تمام عوارض ناخواسته مذکور پیشگیری میکند. این مطالعه بر تشخیص زودرس این بیماری در سالهای اولیه عمر تاکید میکند. این بیماری دستکم یک تا دو سال پیش از حاملگی باید تشخیص داده شود. با شروع درمان و بهبود التهاب روده از سوء تغذیه مادر باردار پیشگیری میشود. در زنانی که سابقه تولد زایمان زودرس و یا تولد نوزاد کوچک دارند و از خستگی و ضعف و دردهای شکمی رنج میبرند باید به بیماری سلیاک مشکوک شد.

● عوامل افزایش دهنده خطردرسلیاک

▪ سابقه خانوادگی بیماری سلیاک
▪ حاملگی
▪ سایر آلرژیها

● پیشگیری

در حال حاضر نمیتوان از آن پیشگیری به عمل آورد.

● عواقب مورد انتظار

با رعایت یک رژیم سفت و سخت فاقد گلوتن، میتوان انتظار یک زندگی طبیعی را در اغلب بیماران داشت. روند بهبود در عرض ۳-۲ هفته آغاز میشود.

● عوارض احتمالی

در موارد نادر، حذف گلوتن از رژیم غذایی با بهبودی سریع همراه نخواهد بود.

● بیماری سیلیاک در کشورهای در حال توسعه

در دهه ۸۰ میلادی با استفاده از تست های ساده سرلوژیکی به تدریج مشخص شد که شیوع بیماری سیلیاک در کشور های مختلف خاورمیانه و شمال افریقا و هند( کشورهای در حال توسعه ) تقریبا به همان اندازه کشورهای غربی است . شیوع سیلیاک در مناطقی که در معرض خطر قرار دارند ۳% تا ۵% است . تظاهرت کلینیکی سیلیاک به طور مشخصی با سن و مدت گستردگی بیماری تغییر می کند . مطالعات کلینیکی نشان داده است که ظهور این بیماری در اروپا و خاور میانه با نشانه های غیر اختصاصی یا حتی بدون نشانه های معمولی همراه است که در بعضی اوقات نشانه هی هم ندارد . با توجه به انکه گندم یک غذای عمده و همگانی در اغلب کشورها بوده این امکان وجود دارد در پی استفاده زیاد نسبت به ان مقاومت و خود ایمنی پیدا کنند و موجب پدید امدن نشانههایی خفیف تر می گردد که این نشانه ها می توتنند با سندروم روده تحریک پذیر( Ibs ) یا اختلالات معدی روده ای شناخته نشده اشتباه شود. یک شاخص عمده سیلیاک (CD) در کشورهای جهان سوم توام بودن آن با اسهال مزمن یا کم خونی فقر آهن است .
بهترین روش برای تشخیص CD در بیمارانی که اسهال دارند تست سریولوژیکی (واکنش آنتی ژن – آنتی بادی ) و بیوسپی روده کوچک می باشد . با توجه به کمبود امکانات لازم برای تامین رژیم فاقد گندم (gloten Free ) در کشورهای خاورمیانه ارائه یک رژیم مداوم ومفید هم برای بیماران و هم پزشکان کار سخت است.

● ارتباط میان ابتلا به سلیاک و فصل تولد نوزاد

احتمال ابتلا به نوعی بیماری گوارشی به نام سلیاک در کودکانی که در فصل تابستان متولد شده اند بیش از سایرین است سلیاک نوعی اختلال گوارشی نسبتا شایع است که در نتیجه حساسیت به پروتئینی به نام گلوتن که در گندم و برخی مواد غذایی دیگر مانند برنج و جو وجود دارد پدید می آید و باعث پیدایش علائمی مانند دل درد , اسهال , سوئ جذب و برخی عوارض دیررس در فرد مبتلا می گردد. نتایج مطالعات ۲۴ ساله پژوهشگران سوئدی روی ۲۱۵۱ کودک مبتلا به بیماری سلیاک نشان می دهد , شیوع این بیماری درکودکانی که در فصل تابستان به دنیا آمده اند , تا پیش از سن دو سالگی به مراتب بیش از سایر همسالان آنها است. این محققان با توجه به نتایج این پژوهش تماس با برخی عوامل محیطی که میزان آنها در طول مدت سال تغییر می کند را در بروز این بیماری دخیل می دانند.

● رژیم غذایی فاقد گلوتن برای بیماران مبتلا به سلیاک

اصول رژیم غذایی فاقد گلوتن
«مقادیر بسیار جزئی گلوتن (حتی یک مولکول) به اندازة مقادیر فراوان آن مضر است» . سلیاک نوعی بیماری گوارشی مزمن است که در افراد حساس به گلوتن بروز می‏کند. گلوتن پرتئینی است که در غلاتی مثل گندم، جو، جوی سیاه و چاودار پیدا می‏شود و با تأثیر بر پرزهای روده باعث کاهش جذب غذا و در نتیجه بروز علامتهای مختلف می‏شود. تنها درمان بیماری سلیاک رژیم غذایی فاقد گلوتن برای تمام عمر می‏باشد.
مبتلایان به سلیاک لازم است بدانند که با رعایت برنامه غذایی و حذف کامل غلات غیرمجاز ذکر شده به طور کامل بهبود می‏یابند ولیکن باید تا پایان عمر در پرهیز کامل از چنین غلاتی بوده و برنامه غذایی مناسب خویش را رعایت نمایند.
این مطالب جهت کمک به افرادی که نیازمند به رعایت رژیم فاقد گلوتن می‏باشند تهیه شده است، در این جزوه غذاهای اصلی که شما می‏توانید از آنها استفاده کنید و همچنین غذاهایی که مجاز به استفاده از آنها نیستید ذکر شده است، در انتهای آن نیز طرز تهیة نان و یک نوع شیرینی فاقد گلوتن شرح داده شده است.
آنچه مبتلایان به سلیاک باید در مورد تغذیة خود بدانند
رژیم غذایی در بیماران مبتلا به سلیاک بسته به شدت بیماری از لحاظ پرهیز و نحوة استفاده سایر مواد غذایی متفاوت بوده و فرد باید همواره مورد پیگیری تغذیه‏ای نزد مشاوران تغذیه قرارگرفته و از لحاظ کفایت انرژی و مواد مغذی موجود در برنامة غذایی خود توسط مشاوران تغذیه اطمینان حاصل نماید. این افراد نیاز به انرژی مناسب براساس نیازهای شخصی خود داشته و باید از برنامه غذایی با پروتئین بالا (به میزان ۱۰۰ تا ۱۲۰ گرم روزانه برای بالغین و ۳ تا ۴ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن برای کودکان) برخوردار باشند. همچنین مایع بصورت روزانه توصیه می‏شود که مشاور تغذیه با توجه به وضعیت جسمانی بیمار به تدریج چربی رژیم غذایی به میزان بیشتری در نظر می‏گیرد.
فرد مبتلا به سلیاک لازم است بداند که نسبت به پروتئین کلیة غلاتی که بطور معمول از آنها نان تهیه می‏شود نظیر گندم، جو، جوی سیاه و چاودار، عدم تحمل دارد. لذا به هیچ وجه مجاز به مصرف چنین غلاتی نمی‏باشد مانند انواع نانهای معمولی، ماکارونی و اسپاگتی، انواع کیک و بیسکویت‏های معمولی و انواع کلوچه ها، همچنین مصرف کلیه محصولات غذایی که در تهیة آنها از اینگونه غلات استفاده شده است، ممنوع می‏باشد مانند سوسیس، کالباس و سوپهای آماده، حتی اگر مشکوک به استفاده از آرد این غلات در تهیه و پخت برخی از غذاها می‏باشد، باید از آنها استفاده ننماید بنابراین سوپهای آماده و سس‏هایی که در رستورانها عرضه می‏شوند و حتی سبزیجات پخته شده در رستورانها ممنوع می‏باشد.
بهتر است در هنگام خرید خوراکی‏ها به مواد غذایی مورد استفاده درتهیه آنها دقت نموده و آنهایی را که شامل غلات و آردهای ممنوعه هستند، استفاده نکنید.
غذاهایی که حاوی گلوتن می‏باشد و باید از آنها پرهیز کرد:
▪ تمام غذاهایی که معمولاً حاوی گندم و جو، جو دوسر و گندم سیاه یا چاودار و آرد آنها.
▪ انواع نان‏های معمولی، نان خشک، بیسکویت، باگت، نان سفید و سیاه.
▪ کلیه گوشت‏های کنسرو شده، سوسیس، کالباس، کتلت، کباب کوبیده رستورانها، شنیسل گوشت و مرغ، ماکارونی، رشته‏فرنگی، غذاهای حاوی جو، شوربا، فرنی، با آردهای فوق.
▪ سس سفید و سس گوجه فرنگی، نشاسته گندم.
▪ قهوه فوری، نسکافه، شیر شکلات، نشاسته گندم.
▪ کلیه شیرینی‏های تهیه شده با آرد گندم، گز، سوهان، حلوا، ترحلوا، شکلات و بعضی از انواع آب نبات، کمپوت و انواع مواد غذایی کنسرو شده و کلیه غذاهایی که با آرد غیرمجاز تهیه شود.
▪ چیپس سیب زمینی، کشک، مارگارین، سرکه سفید، سس‏های آماده.
▪ شکر قهوه‏ای، آجیل بو‏داده، دارچین.
▪ ویفرها و انواع بیسکویت.
ـ نکته: بهتر است در ماههای ابتدایی رعایت رژیم فاقد گلوتن از مصرف شیر و فرآورده‏های حاوی شیر جلوگیری کرد.
هرگاه به غذایی مشکوک بودید بهتر است مصرف نکنید.
ـ نکته: در صورتی که فرد مبتلا دچار اسهال می‏باشد، مصرف شیر برای دو ماه اول درمان ممنوع می‏باشد و بجای استفاده از شیر، فرد می‏تواند از ماست جهت تأمین نیازهای مواد معدنی و پروتئینی خود استفاده نماید و پس از رفع و بهبود اسهال می‏توان از شیر به تدریج در برنامه غذایی خود استفاده نماید.
چون در مبتلایان به سلیاک کمبود اسیدفولیک، آهن، ویتامین B۱۲ و نیز کلسیم شایع می‏باشد. رژیم غذایی این افراد باید از نظر دارا بودن چنین مواد معدنی و ویتامین‏هایی غنی باشد و در صورت لزوم از قرص آهن، اسید فولیک و مولتی ویتامین استفاده شود.

●نمونه‏ای از رژیم فاقد گلوتن که بیمار مبتلا به سلیاک می‏تواند از آنها استفاده نماید:

۱) آشامیدنیها:
چای، آب، شیر بدون چربی و یا کم چربی، نوشابه‏های غیرالکلی
۲) نان‏ها، غلات و حبوبات:
نان ذرت یا تهیه شده با آرد ذرت، بلال، سیب‏زمینی، برنج، عدس، لوبیای قرمز و در حالت بهبود انواع حبوبات بصورت کامل (افراد مبتلابه سلیاک می‏توانند از ذرت و یا آرد برنج، انواع شیرینی‏ها و رشته را تهیه نموده و مصرف کنند که در پایان طرز تهیه ۲ مورد از آنها شرح گردیده است.)
۳) پنیر و تخم مرغ:
پنیر کم چرب و پاستوریزه، تخم مرغ به هر شکل
۴) دسرها:
میوه، بستنی خانگی، ژلاتین ساده یا با میوه، دسرهای تهیه شده با آرد ذرت
۵) میوه و سبزی:
میوه بصورت پخته و تازه در صورت تحمل و طبق توصیه مشاور تغذیه و نیز سبزی‏های پخته یا کنسرو شده (آلو، گوجه، عصارة آنها و میوه‏ها با پوست و هسته در ابتدا توصیه نمی‏شوند)
۶) گوشت‏ها:
انواع گوشت‏های بی‏چربی، کم چربی بصورت کباب شده یا بخارپز، ماهی و مرغ
۷) سوپها:
انواع سوپ‏های تهیه شده با آرد ذرت یا برنج و فرنی با آرد برنج
۸) شیرینی‏ها:
انواع شیرینی‏های تهیه شده از سیب زمینی، آرد برنج و ذرت، عسل، مربا، مارمالاد، شکر و شربت‏ها
۹) آجیل‏جات:
بادام، پسته، گردو، فندق، آفتاب‏گردان و بطور کلی تمام آنها در صورت عدم بروز اسهال و تحت نظر مشاور تغذیه
۱۰) روغن:
روغن ذرت، روغن زیتون، آفتاب‏گردان، روغن بادام زمینی، روغن مایع
ـ نکته: درمیان انواع تنقلاتی که از غلات تهیه شده‏اند، برشتوک به دلیل اینکه از ذرت تهیه شده است، مجاز می‏باشد و چیپس در صورتی که از آرد غلات ممنوعه عاری باشد نیز مجاز می‏باشد. لازم به ذکر است که خمیردندانCrest فاقد گلوتن می‏باشد.

● طرز تهیة شیرینی ذرت:

آرد ذرت به میزان ۱۱۰ گرم، شکر ۱۰۰ گرم به صورت پودر شده، تخم مرغ ۳ عدد، وانیل به میزان کم در صورتی‏که از عدم وجود غلات ممنوعه در آن مطمئن باشید و یا پوست لیموترش پودر شده یا رنده شده بجای وانیل سفیده تخم مرغ را با نصف شکر خوب هم می‏زنیم. بعد زردة تخم مرغ را با نصف شکر خوب هم می‏زنیم. سپس هر دو را کاملاً با هم مخلوط می‏کنیم و کم‏کم آرد ذرت را به آن اضافه کرده و مخلوط می‏کنیم. آنگاه قالب حاوی مخلوط حاصل را در طبقة وسط فر با درجة حرارت ۱۷۵ درجه سانتیگراد به مدت ۲۰ دقیقه قرار می‏دهیم. پس از این مدت شیرینی ذرت به دست آمده آماده مصرف می‏باشد.

● طرز تهیة نان ذرت و برنج:

شیر گرم ۲۰۰ سی‏سی، تخم مرغ ۱ عدد، آرد برنج ۳۷۵ گرم، بلغور ذرت ۷۵ گرم
(باید توجه داشته باشید که بلغور ذرت زرد رنگ است که از آن باید در تهیة این نوع نان استفاده شود زیرا در بازار آرد ذرت نیز وجود دارد که به رنگ سفید می‏باشد و برخی از فروشندگان به آن نیز بلغور ذرت می‏گویند و آنرا به جای بلغور ذرت می‏فروشند)، شکر یا پودر قند ۱ قاشق مرباخوری، نمک ۱ قاشق مرباخوری، پودر خمیر ترش از نوع ریز ۷ گرم (۱ قاشق سوپخوری)، کره نرم شده ۴۰ گرم (۳ قاشق سوپخوری)، زرده تخم مرغ و کنجد در صورت تمایل جهت تزئین روی کیک.
آرد برنج و بلغور ذرت را با پودر قند یا شکر و نمک خوب مخلوط می‏کنیم. کم‏کم کره نرم شده را به آن اضافه می‏کنیم و ضمن اضافه کردن آنرا خوب هم می‏زنیم (مخلوط الف) از طرف دیگر تخم مرغ را داخل بقیه آب گرم باقیمانده ریخته و کاملاً هم زده و مخلوط می‏کنیم (مخلوط ب). مخلوط تخم مرغ و آب گرم (مخلوط ب) را به مخلوط تهیه شده قبلی (مخلوط الف) اضافه می‏کنیم و به خوبی هم می زنیم. بعد کم کم آرد برنج را به آن اضافه نموده و ضمن اضافه کردن با هم‏زدن آنرا با خمیر تهیه شده مخلوط می‏کنیم و پس از مخلوط شدن کامل آنها شیر را نیز به تدریج به آن اضافه نموده و با قاشق به خوبی هم می‏زنیم تا خمیر مورد نظر حاصل شود. کمی آرد برنج را روی قالب شیرینی بزرگی ریخته و سطح آنرا صاف می‏کنیم و سپس خمیر به دست آمده را روی قالب شیرینی پخش می‏کنیم و قالب شیرینی را در فر با حرارت ۲۰۰ درجه سانتیگراد به مدت ۳۰ دقیقه قرار می‏دهیم تا روی نان طلایی شود. پس از طلایی شدن روی نان آن را از فر بیرون آورده و استفاده می‏کنیم.
در صورت تمایل به تزئین نان مورد نظر، قبل از قرار دادن خمیر در فر روی سطح آنرا کمی با زرده تخم مرغ و کنجد، بصورت یک لایه نازک تزئین می‏کنیم سپس در فر با همان درجة حرارت و زمان قرار می‏دهیم.
منبع: پزشکان بدون مرز

حسن چهارشنبه 21 اردیبهشت‌ماه سال 1390 ساعت 06:27 ب.ظ

0 نظر

پیشگیری از بیماری‌های مسری در افراد نجات غریق

پیشگیری از بیماری‌های مسری در افراد نجات غریق
ناجیان غریق در داخل آب و ساحل و یا هنگام تماس با پوست و خون و بزاق دهان قربانیان ممکن است در معرض عوامل آلوده کننده یا بیماریهای مسری قرار گیرند. آلودگیهای ناشی از آبهای آلوده حتی هنگامی که میزان باکتری ”کلی فرم“ دارای میزان ناچیزی است. ممکن است اتفاق بیفتد. به طور کلی میزان خطر آلودگیهای ناشی از آب برای ناجیان غریق در مقایسه با مقدار کم آلودگی های ناشی از میکروبهای داخل شن و یا آلودگی های خونی بسیار بالا است. یک راه ساده پیشگیرانه این است که از فرو دادن آب در هنگام شنا خودداری شود همچنین هنگام قدم زدن در سواحل از کفش استفاده گردد. بهمنظور به هوش آوردن مصدومان بهتر است که از ماسک استفاده گردد. همچنین جلوگیری از تماس با خون مصدومین ضروری است. به دلیل نوع وظایف ناجیان غریق، به طور مستمر در معرض خطر افزاینده تماس با عوامل آلوده کننده قرار دارند. در داخل آب آنان بهطور دائم در معرض خطر آلودگی هستند. در سواحل عوامل دیگری نظیر فضولات و پسماندههای پزشکی از جمله عوامل مخاطره آمیز به شمار میروند. آخرین و مهمترین عامل تماس، با مصدومین هست که ممکن است ناقل عوامل بیماری زائی در پوست، بزاق و یا خون خود باشد. از عوامل فوق آلودگی های آب، شایع ترین نوع آن است. خطرناکترین عامل برای سلامتی ناجیان غریق تماس با خون مصدومین است. خوشبختانه کارهای زیادی برای کاهش خطرات ناشی از هر یک از عوامل آلوده کننده میتوان انجام داد.
تماس با آب: گستره وسیعی از ارگانیسمهای بیماری زا در داخل استخرهای شنا، رودها و دریاچه ها و سواحل دریاها و اقیانوسها به خصوص سواحل نزدیک به رودخانه ها و فاضلاب ها یافت میشوند. چند نمونه از این عوامل بیماری زا عبارت است از: ویروس هپاتیت، ویروسهای روده، سالمونلا، کریپتوس پوریدیوم، ویبریوفولنیفیکوس و... بیشتر این پاتوژنها متأسفانه توسط فاضلابهای انسانی وارد آب میشوند و همچنین فضولات حیوانی اهلی و وحشی که در نزدیکی رودخانهها و دریاچهها زندگی میکنند به آبها منتقل میشوند. چندین طرح پژوهشی در زمینه بیماریهای انسانی مرتبط با آبهای آلوده در مناطق مختلف جهان از جمله (استرالیا، کانادا، کاستاریکا، دانمارک، مصر، فرانسه، هلند و لهستان صورت گرفته است. در مناطق گرمسیری که بیشترین بیماریها مشاهده میشود و کمترین مطالعات صورت گرفته است، بیشترین بیماری مشاهده شده مربوط به کرم روده است، که از مدفوع سگ و گربه منتقل میشود. در مناطق پیشرفته، دومین عامل بیماریزا، ضایعات فاسد پزشکی و بیمارستانی است. مطالعات اخیر در انگلستان نشان میدهند که این مخاطرات بهطور پیوسته در مقابل طرح پیشگیری از اپیدمی ایدز در میان ناجیان غریق در حال افزایش است.
خطرات متوجه ناجیان غریق: شواهد موجود مبنی بر تماس با زبالههای پزشکی و آمار بیماریهای این نظریه مبنی بر ارتباط بین زبالهها و بیماریهای عفونی را تقویت میکنند. بهعنوان مثال، فیلیپ و همکارانش در سال ۱۹۹۴ اعلام کردند: بین سالهای ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۱ حدود ۴۰ مورد زخم بریدگی و ناشی از اشیای برنده به مسئولان بهداشت عمومی گزارش شده است.
پیشگیری: برخورد با هر دوی این عوامل مخاطرهآمیز میتواند بهوسیله پوشیدن کفش یا صندل در هنگام قدم زدن در سواحل جلوگیری شود. همچنین بازرسی صبحگاهی سواحل بهطور روزانه و جمعآوری اشیاء تیز و برنده به کاهش شانس آلودگی و بیماریهای عفونی توسط این دسته اشیاء کمک قابل ملاحظهای میکند. در ضمن دور نگه داشتن حیوانات اهلی از مناطق عمومی سواحل میتواند مفید باشد. هر چند که اینگونه جداسازی نیاز به عملیات پشتیبانی قانونی دارد.
تماس با مصدومین: تماس با مجروحین و قربانیان غرقشدگی غیرقابل اجتناب است. در نتیجه این افراد میتوانند ترکیب عظیمی از انواع پاتوژنها را به ناجیان غریق منتقل کنند. در اینجا، بهطور جداگانه درباره خطرات ناشی از تماسهائی که بهمنظور احیای قلبی ـ ریوی و خطرات جدیتر دیگری که در اثر تماس با خون و دیگر مایعات بدن ناجیان را تهدید میکند توضیحاتی را ارائه میشود.
تماس با پوست و بزاق: برخی از ویروسها در اثر تماس مستقیم، که هنگام تنفس مصنوعی ایجاد میشود، میتوانند به ناجی منتقل شوند، بهعنوان مثال: ویروس تبخال نوع آ موجب جراحت دهانی و پوستی میشود و روی سطح مخاطی یافت میشود. در حالی که ویروس سیتومگالو در ترشحات بزاقی وجود دارد.
خطرات متوجه ناجیان غریق: خطرات ناشی از این قبیل عوامل بهطور معمول کم است. یک تحقیق منتشر نشده در مرکز کنترل پیشگیری بیماریهای آمریکا نشان میدهد، بعضی از این ویروسها روی سطح آدمکهائی که بهمنظور تمرین تنفس مصنوعی استفاده میشوند باقی میمانند. چنین ویروسهائی بسیار شایع هستند. بهطوری که حدود ۵۰ تا ۹۵ درصد ناجیان به آنها مبتلا میشوند، اما همچنان خطر عمدهای ناجیانی را که تاکنون به این ویروسها مبتلا نشدهاند تهدید میکند.
پیشگیری: استفاده از ماسکهای مخصوص هنگام تنفس مصنوعی میتواند بهطور عمده خطر ناشی از اینگونه آلودگیهار ا کاهش دهد. همچنین ضدعفونی کردن اطراف دهان آدمکهای تمرینی تنفس مصنوعی از سرایت این ویروسها هنگام تمرین جلوگیری خواهد کرد.
تماس با خون: دو ویروس خطرناک که از طریق خون منتقل میشوند عبارت است از: ویروس هپاتیت بی و ویروس ایدز...
خطرات متوجه ناجیان غریق: خطر شغلی آلودگی به اینگونه ویروسها در ناجیان بسیار کم هست. در سال ۱۹۹۰ مرکز کنترل و پیشگیری بیماریهای آمریکا پژوهشی را در زمینه ویروس هپاتیت بی در میان ناجیان غریق در سواحل اقیانوس در ایالت نیویورک انجام داد. سواحل مذکور در فصل تابستان توسط گردشگرانی که از شهر نیویورک میآیند، بسیار مورد استفاده قرار میگیرد. نمونههای خون حدود ۱۰۰ نفر از ناجیان مورد آزمایش هپاتیت بی قرار گرفت و پاسخ همه آنها منفی بود، یعنی هیچکدام از آنها تا آن موقع دچار آلودگی نشده بودند. در این آزمایش ناجیانی که دارای رفتارهای مخاطرهآمیز جنسی بوده و یا از مواد مخدر استفاده میکردند و یا تاتو کرده بودند، از آزمایش کنار گذاشته شده بودند، بنابراین نتایج آزمایش تنها نشان دهنده احتمال آلودگی شغلی بود.
پیشگیری: خون و تمامی مایعات بدن باید آلوده به این ویروسها فرض شوند و روشها و مراحلی برای جلوگیری از تماس با این مایعات باید انجام شود. وسایل محافظتی مانند دستکش، ماسک و دهانبندهای یکبار مصرف بهطور همیشگی برای تمامی کمکهای اولیه باید در دسترس باشند. جعبههای کمکهای اولیه نیز باید حاوی ماسکهای محافظتی و روپوش باشند. جعبههای مخصوصی باید برای رسیدگی به جراحات ناشی از اجسام برنده فراهم شود و همچنین کیفهای ضدآبی نیز برای رسیدگی به آلودگیهای خونی ناشی از دیگر عوامل آلوده کننده لازم هست. همواره محلول ده درصد ضدعفونی کننده باید در دسترس تمامی ناجیان غریقی که در معرض تماس با خون قرار دارند باشند. بهعلاوه مراحلی باید تدوین گردد تا هنگامی که یک ناجی بهطور اتفاقی در معرض تماس با خون قرار میگیرد این مراحل بهطور پیوسته انجام شود. این مراحل باید واکسیناسیون هپاتیت را نیز برای ناجیانی که تاکنون واکسن نزدهاند شامل شود. همچنین باید مراحلی برای ارزیابی خطر بیماری ایدز در مصدومان و احتمال سرایت آن به ناجیان در نظر گرفته شود.
نتیجه: ناجیان غرق بهدلیل طبیعت شغلشان بهطور معمول در معرض بیماریهای مسری قرار دارند. مراحل اساسی در پیشگیری از آلوده شدن به عوامل بیماریزا عبارت است از:
۱. خودداری از فرو دادن آب هنگام شنا، حتی هنگامی که میزان باکتری ”کلی فرم“ در حد کمی است. ۲. ناجیان دارای بریدگی یا خراشیدگی باید از تماس با آبهای آلوده خودداری کنند. ۳. از سختپوستان حاشیه آبها دوری شود. ۴. تمامی عوامل بیماریزا، بهخصوص عوامل بیماریزای پزشکی از سواحل جمعآوری شود. ۵. هنگام قدم زدن در سواحل از صندل یا کفش استفاده شود. ۶. از ماسک برای دهان مصدمان استفاده شود. ۷. اطراف دهان آدمکهای تمرین تنفس مصنوعی با الکل ضدعفونی شود. ۸. از هر گونه تماس با خون خودداری شود. ۹. فرض شود تمامی خونها آلوده هستند. ۱۰. برای تمامی کمکهای اولیه باید ماسک کیفهای ضدآب، روپوش، لوازم رسیدگی به جراحات و... همواره در دسترس باشد. ۱۱. تهیه یک سلسله مراحل برای ارزیابی آلودگیهای خونی و روشهای برخورد با آنها.
منبع:مجله دنیای ورزشهای آبی

حسن چهارشنبه 21 اردیبهشت‌ماه سال 1390 ساعت 06:25 ب.ظ

0 نظر

شکستگی‌ استخوان، بیماری فصل

شکستگی‌ استخوان، بیماری فصل
گفتگوی زمستانی با دکتر حمید بهتاش، ارتوپد

زمستان است و بارش برف و باران موجب لغزندگی زمین می‌شود و در این مواقع بیشتر از هر زمانی در خطر آسیب‌های ناشی از لغزیدن، سر خوردن و شکستگی‌های استخوانی قرار می‌گیریم. برای آشنایی بیشتر با چنین آسیب‌هایی به سراغ دکتر حمید بهتاش، ارتوپد و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران رفتیم تا در صورت برخورد با چنین آسیب‌هایی، لااقل با کمک‌های اولیه آشنا باشیم.

اگر با فردی آسیب‌دیده برخورد و شک کنیم که استخوانش شکسته است، چه کار کنیم؟

اگر به شکستگی فردی مظنون هستید، ناحیه صدمه دیده را از آسیب بیشتر در امان نگاه دارید و سعی نکنید که استخوان شکسته را جا بیندازید. نشانه‌های شکستگی هم این موارد است: تورم یا خون‌مردگی روی استخوان، بد شکل شدن اندام صدمه دیده، درد موضعی که با حرکت دادن یا فشار دادن ناحیه آسیب‌دیده تشدید می‌گردد، فقدان عملکرد ناحیه آسیب‌دیده و بیرون‌زدگی استخوان شکسته از پوست.

برای جلوگیری از آسیب بیشتر ناحیه دچار شکستگی چه اقداماتی را توصیه می‌کنید؟

ابتدا نبض شریان زیر ناحیه آسیب‌دیده را بگیرید و خاطر جمع شوید که نبض شریانی قابل لمس است. این موضوع به شما کمک می‌کند تا مطمئن شوید که آیا هنوز خون‌رسانی به ناحیه بعد از شکستگی صورت می‌گیرد یا خیر. اگر چنین نبود یعنی نبضی احساس نشد، شخص آسیب‌دیده در معرض خطر از دست دادن عضو دچار شکستگی خواهد بود بنابراین به سرعت او را به نزدیک‌ترین مرکز درمانی منتقل کنید.

اگر شکستگی از نوع باز بود و استخوان شکسته معلوم شده بود، چه کار کنیم؟

در این صورت با اعمال فشار بر موضع، خون‌ریزی را متوقف کنید. با استفاده از یک گاز استریل، پارچه تمیز یا حتی یک تکه لباس تمیز، فشار مستقیمی بر زخم وارد کنید. اگر هیچ چیز دم دست نبود از دست خودتان استفاده کنید و آن قدر فشار دهید تا خون‌ریزی متوقف شود. همچنین به منظور کاهش جریان خون به محل شکستگی، ناحیه آسیب‌دیده را بالا نگه دارید. یک نکته را نیز اضافه کنم که اگر شخص از حال رفته است، رنگش پریده یا تنفسش کم‌عمق و سریع است باید چنین فردی را روی زمین بخوابانید به طوری که سرش اندکی پایین‌تر از تنه و پاها قرار گیرد.

یکی از مهم‌ترین مسایلی که همیشه تاکید می‌شود نقل و انتقال صحیح بیمارانی است که دچار شکستگی شده‌اند، نظر شما چیست؟

اشاره درستی است. قبل از نقل و انتقال فردی که دچار شکستگی استخوان شده، برای جلوگیری از حرکت کردن استخوان، آن را آتل‌بندی کنید. مفاصل بالا و پایین ناحیه شکست را ثابت کنید. آتل می‌تواند با تثبیت ناحیه آسیب‌دیده از حرکت استخوان شکسته و در نتیجه وخیم‌تر شدن آسیب بافتی جلوگیری کند. به خاطر داشته باشید که آتل‌بندی صحیح می‌تواند درد را نیز کاهش دهد.

درباره آتل‌بندی صحیح و بی‌حرکت ساختن شکستگی توضیح می‌دهید؟

آتل می‌تواند از چوب، پلاستیک، فلز یا هر ماده سفت دیگری باشد. آتل را با گاز یا پارچه دیگری بپوشانید و بعد آن را در طرفین اندام آسیب‌دیده قرار دهید. آتل باید بلندتر از استخوان شکسته باشد و بالا و پایین ناحیه آسیب‌دیده را بگیرد. آتل را با استفاده از یک تکه پارچه، ریسمان یا هر چیز دیگری محکم به اندام ببندید. برای بستن، پارچه یا ریسمان را روی اندام آسیب‌دیده گذاشته و دو انتهای آن را در طرف دیگر بدن گره بزنید. اندام را با آتل محکم ببندید تا حرکت نکند اما نه آن قدر تنگ که جریان خون‌ بند بیاید. نحوه آتل‌بندی بستگی به محل شکستگی دارد. شکستگی‌های ناحیه ستون فقرات یا لگن را نمی‌توان آتل‌بندی کرد اما باید به طریقی ثابت و بی‌حرکت شوند.

شکستگی‌ها اغلب در اندام فوقانی، تحتانی یا ستون فقرات اتفاق می‌افتد. برای هر کدام چه توصیه‌ای دارید؟

در شکستگی‌های اندام فوقانی، پیچاندن روزنامه یا مجله دور ساعد می‌تواند موثر واقع شود. برای تثبیت شکستگی‌های آرنج می‌توان از یک گردن آویز و باندی دور تنه استفاده کرد. در شکستگی پا، می‌توانید کل اندام تحتانی را بین دو آتل قرار دهید. اگر آتلی دم دست ندارید، می‌توان از پای سالم فرد به عنوان آتل استفاده کرد تاحرکت پای آسیب‌دیده را محدود کند. در شکستگی استخوان ران، باید مفصل لگن را هم بی‌حرکت نگاه داشت اما اگر به آسیب گردن یا ستون فقرات شک دارید، مصدوم را حرکت ندهید. حرکت دادن شخصی که از ناحیه ستون فقرات مصدوم شده می‌تواند فلج دایم و عوارض جدی دیگری را در پی داشته باشد. در صورت حرکت دادن ستون فقرات شکسته ممکن است تصادفا موجب قطع نخاع شود.

به عوارض قطع نخاع اشاره کردید، افراد عادی چه‌طور می‌توانند حدس بزنند که فردی دچار آسیب نخاعی شده و نباید به او دست بزنند؟

اگر با مصدومی مواجه شدید که شواهدی از ضربه مغزی دارد یا اینکه ضربه محکمی به پشت یا گردن فرد واقع شده باشد یا مصدوم درد شدیدی در ناحیه گردن یا پشت دارد یا اینکه از ضعف عضلانی، خواب‌رفتگی، فلج یا عدم کنترل اندام، مثانه یا روده شکایت دارد گردن یا پشت فرد، پیچ خورده یا در وضعیت غیرمعمول و عجیب و غریبی قرار گرفته است و یا فرد بی‌هوش است و قادر به توصیف درد نیست فرض را بر این بگذارید که وی دچار آسیب نخاعی شده است. در این حالت به اورژانس زنگ بزنید. مصدوم را بی‌حرکت نگاه دارید و او را تکان ندهید، مگر اینکه در حال خفگی یا در معرض یک خطر قریب‌الوقوع باشد. اگر ناگزیر به جابه‌جا کردن بیمار هستید خیلی آرام او را روی یک تخته قرار دهید. برای مثال تخته روی میز یا در. چند نفر را برای کمک فرا بخوانید و خاطر جمع شوید که سر و گردن و ستون فقرات بیمار در یک راستا روی تخته محکم شوند. گردن او را حتما بی‌حرکت نگاه دارید، سر بیمار را با یک حوله یا روسری سنگین، یک کتاب جیبی یا هر چیز نرم و حجیم ثابت کنید تا هنگام جابه‌جا کردن مصدوم نچرخد.

شکستگی‌های لگن یا مفصل ران نیز در میان سالخوردگان زیاد مشاهده می‌شود؛ در این مورد چه کار کنیم؟

شکستگی‌های لگن یا مفصل ران معمولا در نتیجه سقوط یا تصادف روی می‌دهند. در افرادی که استخوان‌های آنها به دلیل پوکی استخوان یا سرطان استخوان تضعیف شده، چنین شکستگی‌هایی ممکن است به طور خودبه‌خود اتفاق بیفتد. دقت کنید که اگر بیمار از درد مفصل ران، کمر یا ناحیه کشاله ران شاکی است و یا اینکه درد در این نواحی با حرکت یک یا هر دو پا تشدید می‌شود، می‌توانید به شکستگی لگن یا مفصل ران شک کنید. در چنین مواردی همانند صدمات ستون فقرات، بیمار را تکان ندهید و فورا به اورژانس اطلاع دهید. اگر ناگزیر به حرکت دادن مصدوم هستید به آرامی او صرا روی یک قطعه فیبر یا تخته رومیزی قرار دهید، درست مانند همان کاری که در مورد آسیب ستون فقرات انجام می‌دادید. به یاد داشته باشید که در این مورد سعی نکنید پا یا مفصل ران جابه‌جا شده یا کج شده را جا بیندازید.
منبع:http://salamat.com

حسن چهارشنبه 21 اردیبهشت‌ماه سال 1390 ساعت 06:23 ب.ظ