استراحت مطلق برای کمردرد ضرر دارد!
استراحت مطلق برای کمردرد ضرر دارد!
گفتوگو با دکتر محمدرضا گلبخش
فرض کنیم یکی از بیماران شما مبتلا به کمردرد است و از شما میپرسد: «آقای دکتر! من برای درد کمرم باید چه کار کنم؟» شما به او چه میگویید؟
خب، این سوال نشاندهنده نوع نگاه مردم به این بیماری است. آنها فکر میکنند کمردرد، کمردرد است و تفاوتی بین انواع کمردرد وجود ندارد. به انواع کمردردها به یک اندازه اهمیت میدهند یا برعکس، به انواع آنها به یک اندازه اهمیت نمیدهند.پس کمردردها با هم تفاوت دارند؟
دقیقا. در بیماری که کمردرد دارد، پزشک و بیمار باید به موارد بسیاری توجه کنند وگرنه نمیتوان به یک تشخیص درست و علمی از وضعیت کمردرد بیمار رسید.یعنی کمردرد داریم تا کمردرد؟
بله، باید مراقب علایم خطر یا «پرچم قرمز» باشیم. اینکه آیا علامتهای عصبی (مثل گزگز شدن یا کاهش حس پاها یا کاهش قوت عضلات) وجود دارد یا نه مهم است. اینکه بیمار از نظر سایر علایم همراه مانند کاهش وزن، تب یا تعریق بررسی شود، اهمیت دارد. باید دید آیا ضربه شدیدی (مانند سقوط از ارتفاع یا تصادفهای رانندگی) به کمر بیمار وارد شده یا نه؟ همچنین باید به سن بیمار هم توجه کنیم.یعنی کمردرد در سنهای بالاتر خطرناکتر است؟
هم بیماران بالای 50 سال و هم بیماران زیر 15 سال در معرض خطر بیشتری هستند. کمردرد بهخصوص در کودکان بسیار مهم است و نباید آن را به حساب بازیهای بچه یا زمین خوردن او گذاشت.اگر بیماری دچار کمردرد شده باشد و هیچ کدام از علامتهای خطر گفته شده در بالا را نداشته باشد، باید چه کار کند؟
به نکته جالبی اشاره کردید. تشخیص اینکه آیا بیمار این علامتهای خطر را دارد یا نه، به عهده پزشک است. بیماران باید از خودداوری در این مورد پرهیز کنند. اما اگر پزشک بیمار را معاینه کند و مشخص شود هیچ یک از این علامتهای خطر را ندارد، حتی نیاز به یک عکس ساده هم نداریم و بیمار اقدامهای درمانی محافظتی را در پیش میگیرد.پس نیازی به اقدامهای پرهزینه تشخیصی نیست؟
در مرحله اول، نه. متاسفانه این روزها تا کسی مبتلا به کمردرد میشود بلافاصله برای او امآرآی درخواست میکنند. این کار درستی نیست. خوب است که بیماران نیز در این زمینه همکاری کنند و پزشکان را برای انجام اقدامهای پاراکلینیکی تحت فشار نگذارند.خب، منظورتان از آن درمانهای محافظتی که گفتید، چه بود؟
استفاده از پمادهایی مثل پماد فلفل، مسکنهای موضعی و خوراکی یا داروهای شلکننده عضلانی. همچنین بیمار باید با اقدامات فیزیکی و ورزش از محل درد مراقبت کند.چه مراقبتهایی؟
مراقبتهایی مثل گرم نگه داشتن منطقه، پرهیز از وارد کردن فشار اضافی یا استفاده از کمپرس گرم. همچنین ورزشهای خاصی مانند استفاده از حمام آب گرم، جکوزی یا راه رفتن در استخر بسیار مفید است.
استراحت مطلق چطور؟
ابدا. درگذشته چنین چیزی توصیه میشد اما امروزه از نظر علمی خلاف آن ثابت شده است. یعنی استراحت مطلق حتی برای بیماران ضرر هم دارد. بیماران باید تنها به مدت 24 ساعت در منزل به صورت مختصر (و نه مطلق) استراحت کنند. در طول این 24 ساعت بیمار باید فعالیت روزانه خود را انجام دهد.در این مدت بیمار میتواند سر کار برود؟
بله، نه تنها اجازه دارد بلکه برای او واجب است. چون در شرایط ابتلا به کمردرد هرچه بیمار دیرتر به سرکار برود و مدت بیشتری را در منزل استراحت کند، احتمال هرگز برنگشتن به سر کار و خانهنشین شدن وی افزایش خواهد یافت. بنابراین برخلاف گذشته، بیماران را سر کار میفرستیم اما نامهای به آنها میدهیم که در محل کار رعایت حالشان را بکنند.رانندگی در شرایط کمردرد، ایرادی دارد؟
بله، رانندگی یکی از مواردی است که بیمار مبتلا در ایام مراقبت و درمان محافظتی باید از آن پرهیز کند. چون ریزضربههایی که با فرکانس بالا و شدت کم در رانندگی به کمر وارد میآید باعث استمرار و حتی تشدید درد کمر خواهد شد.اگر بعد از این فعالیتها کمردرد بیمار خوب نشد، چه؟
در بیشتر موارد خوب میشود. اگر نشد، بیمار باید برای بررسیهای تخصصی مراجعه کند. اقدامهایی که در مرحله اول لازم نبود در این مرحله انجام میشود. اما اگر درد بیمار کاهش یافت، برای بیمار فیزیوتراپی درخواست میشود.بعضی از بیماران اعتقادی به فیزیوتراپی ندارند؟
اشتباه میکنند. نباید تنها در مدت جلسه فیزیوتراپی تمرین کنیم بلکه باید حرکات درست را از متخصص فیزیوتراپی بیاموزیم و آن حرکتها را شب و روز در منزل انجام دهیم. در این صورت نتیجه فیزیوتراپی را میبینیم و به آن اعتقاد هم پیدا میکنیم.خیلیها این پرسش را دارند که علت کمردردشان دیسک است یا سیاتیک؟
بله، این جمله را از خیلی از بیماران در مطب میشنویم. آنها سردرگماند. سیاتیک نام یک عصب است. در بیرونزدگی دیسک بین مهرهای از بین مهرههای کمر (که میتواند به علتهای مختلفی باشد) به ریشههای عصب سیاتیک (در ناحیه کمر) فشار وارد میشود. در نتیجه بیمار دچار درد عصب سیاتیک میشود. اگر بیماری این دو کلمه را پشت سر هم از پزشکان میشنود، باید بداند معنی هر دو کلمه یکی است. البته باید عرض کنم فتق دیسک کمر فقط یکی از علتهای کمردرد است.آیا باید بیماران مبتلا به فتق دیسک را جراحی کرد؟
در مواردی که ضرورت علمی دارد، یعنی کمتر از 5 درصد موارد، باید آنها را جراحی کرد. جراحی غیرضروری، اثر مخربتری بر درد بیمار دارد. جراحی لزوما باعث بهتر شدن نمیشود. از نظر علمی بهتر است به دیسک بین مهرهای بیمار فرصت بدهیم به صورت طبیعی و خود به خود بهبود یابد. البته تاکید میکنم بعضی وقتها هم وضعیت فتق دیسک بیمار بهصورتی خواهد بود که جراحی فوری ضرورت مییابد.کمردرد پیشگیری هم دارد؟
از نظر علمی، روش پیشگیرانه صددرصدی وجود ندارد اما اصلاح شیوه زندگی، شیوه راه رفتن، شیوه نشستن، رانندگی یا بلند کردن بار باید به افراد آموزش داده شود. در بعضی از کشورها برای بیماران دورههای آموزشی میگذارند. عکسها و روشهای بسیاری همراه با آموزشهای تصویری وجود دارد که آموختن و تمرین آن میتواند به ما در پیشگیری از کمردرد کمک کند.منبع: www.salamat.com
رابطه صرع و اختلال جنسی
رابطه صرع و اختلال جنسی
صرع از بیماریهای شایع مغز و اعصاب است که مبتلایان به آن، اغلب به علل ناشناخته، به علایم مختلفی دچار میشوند که معروفترینش حملات تشنجی تکرار شونده و غیر قابلپیشبینی است.
صرع، بهخصوص در مواردی که با تشنج همراه است، میتواند اختلال جنسی ایجاد کند و از سوی دیگر، فعالیت جنسی نیز ممکن است حمله صرع را برانگیزد. این نوشته، ارتباط بین صرع و رابطه زناشویی بررسی میشود.
صرع در واقع، اختلال فیزیولوژیک قشر مغز است که در آن تخلیه الکتریکی غیرطبیعی و همزمان دستهای از سلولهای عصبی به طور موقت و گذرا ایجاد میشود. این بیماری در زنان و مردان تقریبا به یک نسبت بروز میکند و علایم آن بسته به اینکه کدام قسمت از مغز تحت تاثیر سیگنالهای غیرطبیعی قرار میگیرد به اشکال مختلف حرکتی، حسی و احساسی و حسی-حرکتی بروز میکند.
امروزه درباره صرع، راههای تشخیص و درمان آن، مشکلات بیماران مصروع در خانه، محیط کار، مدرسه و همچنین بیماری صرع و مسایل و مشکلات خاص آن در زنان و دوران بارداری، شیردهی، یائسگی همچنین کودکی، سالمندی و نظایر آن مطالعهها و بررسیهای متنوع و گستردهای صورت گرفته و حاصل همه این پژوهشها موجب شده تا امروزه صرع به عنوان یک بیماری قابلکنترل شناخته شود و اغلب مبتلایان به آن بتوانند با بهره گیری از اقدامات درمانی موجود زندگی طبیعی خود را داشته باشند.
تأثیر صرع بر فعالیت زناشویی
یکی از جنبههای بیماری صرع، تاثیر احتمالی آن بر فعالیت زناشویی بیماران است. آثار صرع و حملات تشنجی بر فعالیت جنسی پیچیده است و میتوان آن را از 2 منظر (یکی تاثیر فعالیت جنسی بر صرع و دیگری تاثیر بیماری صرع بر سلامت جنسی افراد) بررسی کرد.
اصولا اختلالات جنسی، بیشتر در بیماران مبتلا به صرعهای کمپلکس، به ویژه از نوع تمپورال (صرع پیچیده از نوع گیجگاهی) دیده میشود. این نوع صرع که به آن، صرع سایکوموتور (صرع روانیحرکتی) هم اطلاق میشود، ابتدا با یک مقدمه(اورا) که ممکن است به صورت توهم بینایی، چشایی یا بویایی باشد، شروع میشود و سپس هم هوشیاری و هم فعالیتهای حرکتی بیمار درگیر میشود و پس از اتمام تشنج نیز تا مدتی بیمار حالت گیجی و عدم تعادل دارد.
احساس درد در ناحیه تناسلی و توهمات جنسی که اغلب ناخوشایند هستند به عنوان «اورا» یا پیش درآمد حمله تشنجی در مبتلایان به صرع گزارش شده است.
گاهی برانگیختگی جنسی و حتی احساس ارضا شدن بهعنوان «اورا» عمدتا در زنان مصروع گزارش شده است که البته همیشه بعد از بلوغ رخ میدهد. منشا اینگونه احساسات تقریبا همیشه لوب گیجگاهی نیمکره راست مغز است. حرکات تکرار شونده غیرارادی جنسی حین یا بلافاصله بعد از حمله تشنجی که بیشتر به صورت حرکات خود ارضایی یا صحبتهای جنسی است با منشا لوب پیشانی گزارش شدهاند.
تأثیر فعالیت زناشویی بر صرع
فعالیت زناشویی در بیماری صرع ممکن است آغازگر حملات تشنجی باشد. در افراد مصروع به ویژه تنفسهای شدید حین روابط زناشویی ممکن است احتمال تشنج را افزایش دهد. بنابراین هم بیماران و هم درمانگران اختلالات جنسی باید به این نکته توجه کنند که هر چند تنفسهای تند و سطحی به برانگیختگی جنسی و تسریع در رسیدن به اوج لذت جنسی کمک میکند اما این اقدام در بیماران مصروع ممکن است خطر بروز حملات صرع را افزایش دهد. همچنین مواردی از حملات تشنجی متعاقب ارگاسم، تماس زناشویی و حتی خودتحریکی در مبتلایان به صرع گزارش شده است.
اما بخش مهمی که در بیماری صرع و اختلالات جنسی باید به آن اشاره کرد تاثیر این بیماری در بروز اختلالات جنسی است. صرع از جمله بیماریهایی است که ممکن است به کاهش میل جنسی در زنان و مردان و ناتوانی جنسی در مردان منجر شود. البته مواردی از افزایش میل جنسی هم در مبتلایان به صرع گزارش شده اما در بیشتر موارد اختلال جنسی به صورت کاهش میل جنسی بروز میکند و همانطور که گفته شد اینگونه حملات بیشتر در صرعهای گیجگاهی دیده میشود.
علت کاهش میل جنسی در مبتلایان به صرع ممکن است اختلالات هورمونی، روانی یا عوارض دارویی باشد.
کاهش ترشح گنادوتروپینها شامل FSH و LH و متعاقب آن کاهش هورمون جنسی تستوسترون بر اثر اختلال در محور هیپوتالاموس- هیپوفیز و افزایش ترشح پرولاکتین از دیگر عوامل کاهش میل جنسی در بیماران است. همچنین داروهای ضدتشنج به ویژه در مبتلایان به صرع کمپلکس به افزایش «گلوبولینهای متصلشونده به هورمون جنسی تستوسترون» میانجامد که این امر باعث کمبود تستوسترون آزاد در خون و در نتیجه کاهش میل جنسی میشود. افسردگی نیز از عوارض بیماری صرع است و بروز آن یکی دیگر از علل اختلال در تمایلات و فعالیتهای جنسی بیماران به شمار میرود. بروز این عارضه در مبتلایان به صرع و همچنین داروهای ضد صرع در بروز ناتوانی جنسی در مردان نیز دخیلاند. بدیهی است توجه به جنبه جنسی بیماری صرع، درمان و کنترل آن در صورت بروز اختلالات جنسی در بیماران مصروع به ارتقای کیفیت زندگی این گروه از بیماران کمک شایانی میکند و ضروری است هم بیماران و هم پزشکان متخصص مغز و اعصاب به آن توجه کنند.
منبع: www.salamat.com
حساسیت و عفونت اطراف ناخن
حساسیت و عفونت اطراف ناخن
پدیکور یا آرایش ناخنهای پا، کاری است که معمولا
خانمها برای زیبایی ناخنهای پای خود انجام میدهند. در پدیکور از رنگها، لاکها
و مواد شیمیایی مختلفی استفاده میشود و موقع پاک کردن رنگها نیز حلالهای شیمیایی
ویژهای به کار میرود.
متاسفانه کاربرد وسایل و مواد برای آرایش ناخن معمولا
باعث عقبراندن و آسیب به پوستههای چسبیده به ابتدای صفحه ناخن که کوتیکول نام
دارد، میشود. کوتیکول نقش محافظ ناخن را بر عهده دارد و بنابراین طبیعی است که این
امر میتواند موجب عوارضی برای ناخن شود؛ برخی از رایجترین این عوارض عبارتند
از:
پارونیشیا یا التهاب چینهای اطراف ناخن: این عارضه گاهی با درد همراه است
و میتواند به صورت حاد یا مزمن ایجاد شود. علت آن، آسیب به کوتیکول ناخن و نفوذ
میکروبها از جمله باکتریها، قارچ و ویروس در زیر چینهای اطراف ناخن و به وجود
آمدن عفونت است که اگر مورد درمان و توجه قرار نگیرد، علاوه بر ترشحات چرکی و دردی
که ممکن است ایجاد کند، میتواند موجب تغییر شکل و افتادن ناخن نیز بشود. در موارد
شدید و طولانیشدن عفونت نیز ممکن است خطرات جدیتری فرد را تهدید کند. به همین
دلیل، متخصصان پوست و مو توصیه میکنند از کندن کوتیکول ناخن پرهیز شود تا جلوی
عوارض احتمالی آن گرفته شود. در غیر این صورت، باید به پزشک مراجعه و دستورات
درمانی اجرا شود.
عفونت اطراف ناخن:
استفاده از لوازم فلزی و مواد شیمیایی
و همینطور چسبها و حلالها میتواند باعث شکنندگی و پوستهپوسته شدن ناخنها و
حتی جدا شدن ناخن از بستر خود شود و از طرفی نیز میتواند باعث واکنشهای حساسیتی
در اطراف ناخن شود. علامت واکنشهای حساسیتی یا اگزمای آلرژیک به شکل تورم، قرمزی و
خارش بروز میکند و گاهی همراه ترشح است و عفونت هم ممکن است به آن اضافه شود. در
این صورت، لازم است برای درمان به پزشک مراجعه و از بهکارگیری مجدد این مواد
خودداری کنید.
منبع: www.salamat.com
چارهجویی برای فقرآهن
چارهجویی برای فقرآهن
آهن کافی برای حفظ سلامت، رشد مطلوب و فراهم کردن زمینه مناسب برای یادگیری در دوران تحصیل ضروری است و کمبود آهن میتواند در همه مراحل زندگی سبب کاهش قدرت ادراک شود. در پی تماسهای مکرر شما و درخواست آشنایی هرچه بیشتر با این مقوله یعنی فقر آهن، کمی راجع به این موضوع با شما صحبت میکنم. بیشتر شما فقط نام فقر آهن را در بیماری کمخونی فقر آهن شنیدهاید اما باید یادآوری کنم که این عنصر حیاتی، در بافتهای دیگر بدن از جمله ماهیچهها و قسمتهای سیستم عصبی نیز وجود دارد و کمبود آن میتواند علامتهایی را در مراحل ابتدایی فقر آهن ایجاد کند که اگر رسیدگی و درمان نشود، در نهایت به فقر آهن خون و کمخونی منجر میشود که شما آن را با علامت رنگ پریدگی میشناسید.
مثلا اگر آهن لازم برای ماهیچهها کم باشد خستگی و کاهش قدرت بدنی را چه در بچهها و چه در بزرگسالان خواهیم دید، کاهش اشتها، بیحوصلگی و کمخوابی و کاهش قدرت تمرکز و یادگیری نیز به علت کمبود آهن در واکنشهای شیمیایی سلسله اعصاب است. وجود آهن بسیار حیاتی است. وقتی تحت درمان فقر آهن قرار میگیرید، به وضوح میتوانید حتی در روزهای اول درمان متوجه تاثیر آهن در بهبود اشتها و خوابتان بشوید. تاکید بیشتر متخصصان برای جبران سریع فقر آهن در بچههاست چون آثار نامطلوب کمخونی در دوران شیرخوارگی و اوایل کودکی غیرقابل جبران است. برای پیشگیری از ابتلا به فقر آهن، ذکر توصیههایی را ضروری میدانم. شایعترین سن فقر آهن در بچههای 9 ماهه تا دو ساله است چون قسمت اعظم غذای آنها را شیر تشکیل میدهد و آهن موجود در شیر برایشان کافی نیست، والدین باید حتما توجه کنند و با پزشک متخصص برای دریافت قطره آهن مشورت کنند.
پس از شیرخوارگی، سن پیش از بلوغ و دوران مدرسه شایعترین زمان فقر آهن است. به خصوص در دخترهایی که قاعدگی رخ میدهد از همه بدتر عادات غذایی غلط رایج در خانوادهها در این سن است که به جای غذاهای خانگی با مصرف سوسیس و کالباس و انواع مواد غذایی فاقد ارزش خودشان را سیر میکنند. باید با اصلاح رژیم غذایی، اجازه ندهید با جایگزینی مواد بیارزش و استفاده نکردن از انواع گوشتها به خصوص گوشت قرمز که مهمترین منبع حاوی آهن است به خودشان صدمه بزنند. لبنیات، حبوبات و غلات را در برنامه آنها بگنجانید. مصرف همزمان برخی مواد غذایی جذب آهن را افزایش میدهد که برای مثال، همراه حبوبات، از لیمو که حاوی اسیدسیتریک است استفاده کنید. اگر خانواده شما از جوانه غلات استقبال میکنند آن را تهیه کرده و در برنامهشان بگنجانید. به جای هلههولههای رایج توصیه کنید خشکباری چون برگه هلو و زردآلو که علاوه بر سلامت میتواند ریزمغذیهایی را که لازم دارند تامین کند، بخورند. سهلانگاری در درمان به موقع فقر آهن در شیرخواران و بچهها جبرانناپذیر است و حتی میتواند به کاهش ضریب هوشی آنها برای همیشه منجر شود.
منبع:http://www.salamat.com
دیابت را میشود پیشبینی کرد؟
دیابت را میشود پیشبینی کرد؟
پیشگویی و فالگیری احتمالا از ابتدای تاریخ تا کنون مورد توجه آدمها
بوده و هست.
بعضیها به حرف پیشگوها کاملا اعتماد میکنند و حتی به فالگیری و
پیشگویی آنها معتاد میشوند. برخی دیگر هم هیچ اعتقادی ندارند. ولی حتی همین افراد
هم احتمالا چند بار در مورد ماه تولد خودشان، طول عمرشان یا موارد مشابه، فالهایی
خواندهاند و میخوانند. اما این بار دانشمندان هم شروع به پیشگویی کردهاند و
البته این پیشگوییها پایه علمی دارد و حتما به وقوع میپیوندد. این پیشگوییها در
مورد بیماری دیابت است. به گفته دانشمندان، کودکانی که چاق و بیتحرک هستند، به
احتمال بسیار زیاد، پس از اتمام دوره نوجوانیشان مبتلا به دیابت میشوند. حتی دکتر
شاپیرو، متخصص تغذیه و کنترل وزن در ایالت مانهاتان آمریکا پیشبینی کرده است که یک
سوم کودکانی که در سال 2005 متولد میشوند در آینده مبتلا به دیابت خواهند شد. دکتر
شاپیرو همان کسی است که کتاب «درست غذا بخورید و با دیابت بجنگید» او در فهرست
پرفروشترین کتابهای سال ایالات متحده قرار دارد. آنچه در ادامه میآید، برداشتی
آزاد از گفتگوی مجله «تایم» با این متخصص تغذیه است.
امروزه اکثر بچهها چه در
خانه و چه در مدرسه تقریبا از هر فعالیت و جنب و جوشی منع میشوند. در واقع
بزرگترها به بچهها یاد میدهند بازیهای ساکت و بیتحرکی را انتخاب کنند تا با سر
و صدای خود همسایگان را آزار ندهند. علاوه بر آن، در اکثر خانوادهها هم پدر و هم
مادر بیرون ازخانه کار میکنند. در نتیجه، بسیاری از وعدههای غذایی به غذاهای
آماده و به اصطلاح فستفود تبدیل شدهاند. این غذاها بسیار ناسالم و دارای کالری
زیادی هستند. در واقع اکثر بچهها تمام روز پشت کامپیوتر مینشینند و با کالری بیش
از حدی که به بدن آنها میرسد روز به روز چاقتر میشوند.
علایم هشدار دیابت در کودکان
چاقی همیشه اصلیترین زنگ خطر ابتلا به دیابت محسوب میشود. البته کمی اضافه وزن آنقدرها هم ترسناک نیست ولی چاقی و افزایش وزن محسوس باید والدین را نگران کند چون چاقی به جز دیابت، بیماریهای دیگری هم همراه خود میآورد؛ مثلا کلسترول خون کودکان چاق با شروع دوره نوجوانی کمکم افزایش پیدا میکند، به طوری که این افراد بین 20 تا 30 سالگی مستعد ابتلا به سکتههای مغزی میشوند و این در حالی است که حتی در موارد کلسترول بالای خون به دلیل ژنتیکی، سکته مغزی اغلب از 50 تا 60 سالگی به بعد اتفاق میافتد.
راههای مبارزه با چاقی کودکان
اولین گام مبارزه با چاقی، اصلاح رژیم غذایی است. در یک رژیم غذایی سالم باید از میوه و سبزیجات تازه بهره برد؛ مثلا برای شام از سبزیجات پخته باید استفاده کرد اما اکثر بچهها چنین غذایی را دوست ندارند و ممکن است اصلا شام نخورند. نکته اصلی همینجاست. در چنین مواردی به هیچوجه نباید با بچهها دعوا کرد و یا آنها را مجبور به خوردن این غذا کرد، بلکه باید همین مواد را به شکلی دیگر و درغذایی دیگر به عنوان شام تهیه کرد. مثلا میتوان سوپ سبزیجات یا غذایی مشابه آن پخت. حتی گاهی با تزیین میوهها یا چیدن آنها در ظرفهایی خاص بچهها اشتیاق زیادی برای خوردن این میوهها پیدا میکنند.
کنترل شیوه تغذیه کودک
اکثر والدین توانایی کنترل 24ساعته تغذیه فرزندان خود را ندارند و در طول شبانهروز بسیاری مشکلات و درگیریهای دیگر هم وجود دارد که باید به همه آنها رسیدگی کنند اما در اصل چنین مراقبتی به هیچ وجه موردنیاز نیست و حتی مضراتی هم دارد. مثلا به طور ناخودآگاه کودک دچار نوعی واکنش منفی میشود، یعنی اگر همیشه خود را تحت نظر والدین ببیند، به محض به دست آوردن هر فرصتی روشی دقیقا خلاف روش والدین برای تغذیه خود به کار میگیرد ولی اگر پدر و مادر فقط سعی کنند شیوه درست را به کودک نشان دهند، او هم به چنین روشی عادت میکند و پس از مدتی ذایقه کودک فقط چنین غذاهایی را میپسندد.
کاهش وزن، دیابت را درمان میکند؟
بیماری دیابت دو نوع اصلی دارد: یکی دیابت تیپ 1 و دیگری دیابت تیپ
2.
دیابت تیپ 1 بیماریای است که در سنین کودکی شروع میشود. علت اصلی این
بیماری تخریب بافت لوزالمعده است. این عضو پس از تخریب دیگر قادر به ساختن انسولین
نیست. پس این بیماران باید تا پایان عمر انسولین را به بدن تزریق کنند. البته با
پیشرفت علم پزشکی درمانهایی برای این بیماری پیشنهاد شده است؛ مثلا پیوند پانکراس
سالم به بدن فرد دیابتی از روشهایی است که دانشمندان به موفقیت آن بسیار امیدوارند
اما هنوز هیچ روشی برای درمان فوری و قطعی آن اثبات نشده. در دیابت تیپ 1 لاغر شدن
فرد مبتلا هیچ تاثیری بر بیماری نخواهد داشت. اما دیابت تیپ 2 نوع دیگری از بیماری
است که بدن فرد توانایی ساختن انسولین را دارد ولی این انسولین به دلایل مختلفی
قادر به کنترل قند خون نیست. اگر فردی مواد قندی یا موادی که در بدن تبدیل به قند
میشوند را تقریبا همیشه و بیش ازحد مصرف کند، انسولین بدن او قادر به کنترل گلوکز
خون نخواهد بود. این فرد مسلما پس از انجام آزمایش خون جزو افراد مبتلا به دیابت
تیپ 2 دستهبندی میشود. در چنین شرایطی است که با کاهش وزن و اصلاح رژیم غذایی
بیماری دیابت بهبود مییابد و فرد به زندگی طبیعی و نرمال بازمیگردد.
منبع:www.salamat.com